Uzasadnienie
Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga M. O. – N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – J. z dnia [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. wraz z odsetkami za zwłokę.
Podczas rozprawy w dniu 7 października 2010 r. skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę, gdyż w istocie nie chodzi jej o umorzenie zaległości podatkowej, ani o rozłożenie jej na raty. Przedmiotem żądania jest natomiast zwrot nadpłaty w podatku dochodowym i w tym zakresie toczy się odrębne postępowanie przed właściwym organem podatkowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.) stanowi, iż strona skarżąca może cofnąć skargę, a jej oświadczenie w tym zakresie jest – co do zasady – wiążące dla sądu.
Jednocześnie jednak należy zaznaczyć, że cofnięcie skargi podlega kontroli sądu administracyjnego, a strona ma w pewnym stopniu ograniczoną możliwość zrezygnowania z ochrony prawnej w sytuacji, kiedy doszło już do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z powołanym przepisem, sąd musi uznać czynność cofnięcia skargi za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd zważył, iż w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna ze wskazanych wyżej przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby stronie cofnięcie skargi. Biorąc zatem pod uwagę treść wskazanej normy prawnej z art. 60 P.p.s.a. oraz okoliczność skutecznego złożenia przez skarżącą oświadczenia cofającego skargę, zachodzi jedna z przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy należało orzec, na podstawie powołanych przepisów, jak w sentencji postanowienia.
W zakresie zwrotu stronie skarżącej sumy uiszczonego przez nią wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 P.p.s.a.
/-/ M. Jaśniewicz /-/ S. Małek /-/ K. Wolna - Kubicka