Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił skargę HN na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącej w dniu [...] [por. karta nr [...] akt sąd.].
Skarżąca złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ustanowił dla skarżącej radcę prawnego (pkt 2 sentencji) i jednocześnie zwolnił ją od kosztów sądowych (pkt 1 sentencji).
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego KJ.
Pismem z dnia [...] pełnomocnik skarżącej złożyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczyła, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2) lit. b) rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w drugiej instancji: za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c) opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: w pierwszej instancji: w innej sprawie – 240,- zł. Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (por. § 4 ust. 3 rozporządzenia).
Mając powyższe na uwadze, działaniem podjętym przez pełnomocnika w imieniu skarżącego, za które przysługuje wynagrodzenie, było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik równocześnie zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
W przedmiotowej sprawie, zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, należało przyznać radcy prawnemu KJ tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, t.j. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] ([...]), które wynika z następującego rozliczenia: wynagrodzenie w wysokości [...] ([...]) + [...] ([...]) podatek VAT.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c), § 4 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.