Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] czerwca 2011 r., Nr [...], skarżąca J.F., wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zapłata przez nią podatku, z uwagi na jej sytuację finansową, wiązałaby się z poniesieniem przez nią znacznej szkody. Skarżąca podkreśliła, że jedynym jej dochodem jest emerytura w kwocie ok. [...] zł netto, która wystarcza jej jedynie na pokrycie wydatków zapewniających codzienną egzystencję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i Sąd rozstrzygając wniosek strony w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Będące podstawą wstrzymania wykonania przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.).
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez samą stronę skarżącą. Wiąże się to z koniecznością szczególnie wnikliwego, przekonującego i dokładnego wskazania, jak i uzasadnienia konkretnych zdarzeń i okoliczności przez wnioskodawcę, w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Natomiast uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz materialno-prawną jego argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.
W kontekście powyższych uwag zauważyć należy, że zarówno ze złożonego przez skarżącą wniosku, jak też z akt sprawy nie sposób wyinterpretować jaką konkretną znaczną szkodę miałaby ponieść skarżąca, czy też jakie trudne do odwrócenia skutki spowodowałoby wykonanie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała jedynie, że zapłata przez nią podatku, z uwagi na jej sytuację finansową, wiązałaby się z poniesieniem przez nią znacznej szkody. Uzasadnienie jest ogólnikowe i nie wyjaśnia precyzyjnie, w jaki sposób wykonanie zaskarżonego aktu wpłynęłoby na sytuację skarżącej.
W ocenie Sądu skarżąca w przedmiotowej sprawie nie wykazała możliwości zajścia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Nie uprawdopodobniła ona w żaden sposób, aby wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić miało do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt I FZ 481/09).
W związku z powyższym wnioskodawca powinien poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.).
Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego stanowi wyjątek od zasady wykonania decyzji i tylko w wyjątkowych, uzasadnionych przez stronę sytuacjach może znaleźć zastosowanie. Na podstawie, zawartych we wniosku ogólnikowych stwierdzeń dotyczących sytuacji skarżącej, nie sposób uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto należy wskazać, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej powyżej ustawy Sąd wniosek oddalił.