Uzasadnienie
J. S. wniósł skargę na decyzję wskazaną w sentencji postanowienia, w której wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku podał, że aktualnie utrzymuje się wyłącznie z świadczenia emerytalnego, dochodzenie jakiejkolwiek kwoty pieniężnej będzie łączyło się dla niego z dalszymi niedogodnościami i stanowiło nadmierne obciążenie. W istocie pozbawi skarżącego środków do normalnego funkcjonowania i egzystencji, tym samym niewątpliwie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla skarżącego lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a"), może wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie.
Skarżący nie wykazał we wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Sąd w materiale dowodowym sprawy również nie dopatrzył okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Sąd nie miał obowiązku działania w tym zakresie z urzędu. Skarżący powinien poprzeć swoje twierdzenia dowodami na okoliczność swojej sytuacji bytowej, zdrowotnej, posiadanych zasobów finansowych oraz ogólnego stanu majątkowego (w tym np. czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności). Dopiero porównanie wydatków skarżącego z jego majątkiem czynnym mogłoby pozwolić ustalić jakie skutki w odniesieniu do sytuacji finansowej skarżącego wywoła wykonanie decyzji.
Wobec powyższego, sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.