Uzasadnienie
ISA/Po 642/08
Pismem z dnia [...] J R zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej z trzema wnioskami:
- - o wydanie odpisu decyzji z dnia [...],
- - o uznanie daty wydania odpisu za datę doręczenia decyzji,
- - w przypadku odmowy uznania daty wydania odpisu za datę doręczenia- o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od powyższej decyzji.
W uzasadnieniu wnioskodawca wyjaśnił, że spodziewał się, iż organ odwoławczy wyda decyzję, choćby dlatego, iż wcześniej rozstrzygnął pozytywnie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Dopiero jednak w [...], w czasie sprawdzania księgi wieczystej podatnik zorientował się, iż organ odwoławczy wydał decyzję z dnia [...].
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając w oparciu o art. 165 a Ordynacji podatkowej, odmówił wszczęcia postępowania dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok [...], z powodu braku w przepisach prawa podatkowego podstaw do rozpatrzenia przedmiotowego żądania.
W uzasadnieniu organ wskazał, że jego decyzja z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...], była dwukrotnie awizowane przez Urząd Pocztowy, a okres jej przechowywania w tej placówce przez 14 dni był zgodny z treścią art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Z kolei według art. 150 § 2 w/w ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o jakim mowa w § 1 tegoż artykułu. Upływ terminu przechowywania przesyłki wywołuje skutki procesowe, których nie może zmienić nawet fakt późniejszego faktycznego doręczenia (wydania) decyzji (kserokopii).
Tym samym wydania kserokopii decyzji z [...] nie może być uznane za datę jej doręczenia.
Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż podatnik w swoim piśmie sformułował alternatywnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W tym miejscu organ wyjaśnił, że decyzja z [...] jest ostateczna w administracyjnym toku postępowania i stronie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Skoro zaś strona wyczerpała instancyjny tok postępowania przed organami podatkowymi, to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kolejnego odwołania pozbawiony jest podstaw prawnych.
W zażaleniu z dnia [...] J R ponownie zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] z powodu wady doręczenia w/w decyzji.
W uzasadnieniu podatnik powołał się na treść umowy z dnia [...] jaką zawarł z Pocztą Polską. Zgodnie z tą umową za pośrednictwem skrytki pocztowej doręczano tylko te przesyłki, które były na tę skrytkę adresowane. Z kolei decyzja z dnia [...] była adresowana na adres zamieszkania w G. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W ocenie organu przesłanki wskazane w art. 150 Ordynacji podatkowej, które decydują o skutecznym doręczeniu przesyłki, zostały spełnione. Mimo, iż zawiadomienia nie zostały umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej pozostawiono jej w miejscu do którego podatnik niewątpliwie miał dostęp. Tym samym zapewniono stronie możliwość powzięcia informacji o powyższym fakcie.
W skardze z dnia [...] J R wniósł o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] oraz o nakazanie organowi doręczenia decyzji z dnia [...].
Według skarżącego organ podatkowy nie może na podatnika przerzucać konsekwencji nieprawidłowego doręczenia decyzji przez Pocztę Polską, która działała na zlecenie i w imieniu organu.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie skarga okazała się zasadna, choć nie z przyczyn w niej wskazanych.
W zaskarżonym postanowieniu, podobnie jak w postanowieniu z dnia [...], Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że decyzja z [...] była decyzją ostateczną w administracyjnym toku postępowania i nie służy od niej odwołanie. Tak więc wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania pozbawiony jest podstaw prawnych.
Wobec powyższego skład orzekający pragnie zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 210 § 2 Ordynacji podatkowej decyzja, w stosunku do której może zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego, winna zawierać pouczenie o możliwości wniesienia takiej skargi.
Skoro więc organ stoi na stanowisku, że skutecznie doręczono skarżącemu decyzję z dnia [...], to - konsekwentnie i zgodnie z art. 54 w związku z art. 86 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- powinien pismo strony z [...] potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję ostateczną.
W ocenie Sądu takie postępowanie jest właściwe ponieważ, oprócz w/w powodów, należy mieć na uwadze i to, że nie zawsze nazwa pisma, a nawet jego treść(jak w omawianej sprawie), oddaje w zrozumiały sposób intencje wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie nie ma zaś wątpliwości, że zamiarem strony skarżącej jest doprowadzenie do poddania decyzji organu podatkowego merytorycznej kontroli sądu.
W dalszym postępowaniu Dyrektor Izby Skarbowej powinien ponownie rozpoznać wniosek skarżącego z dnia [...] i - stosowanie do wcześniejszych rozważań- przekazać właściwemu w sprawie sądowi administracyjnemu do rozpatrzenia.
W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.
/-/K. Pawlicki /-/J. Ruszyński /-/J. Małecki