Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona bowiem decyzja nie narusza przepisów prawa.
Skarżąca nie kwestionuje wyrażonego przez organ odwoławczy poglądu, iż w świetle przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności opodatkowanych w ciągu roku podatkowego i przewidujący, że wartość sprzedaży towarów i usług określona w złożonym przez niego oświadczeniu nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży kwoty 80.000,- zł, może skorzystać ze zwolnienia podmiotowego.
Przekroczenie kwoty określonej w złożonym oświadczeniu nie powoduje utraty zwolnienia pod warunkiem, że uzyskana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży kwoty, o której mowa w art. 14 ust. 1 ustawy /80.000,- zł/.
Zdaniem skarżącej błędne jest jedynie obliczenie kwoty przekroczenia, powodującej utratę zwolnienia.
Zarzut powyższy nie jest trafny. Nie budzi bowiem wątpliwości sposób obliczenia kwoty przekroczenia wartości sprzedaży.
Organ odwoławczy słusznie wskazał, iż początek działalności gospodarczej należy liczyć nie od dnia wpisu do ewidencji działalności, ale od pierwszej transakcji sprzedaży /świadczenia usług/ to jest od 8.09.1995 r. Opodatkowaniu podlega bowiem zgodnie z art. 2 ustawy sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług.
Ponieważ skarżąca uzyskała w 1995 r. obrót w kwocie 52.693,35 - zł dlatego mogła korzystać ze zwolnienia do momentu przekroczenia kwoty 25.206 proporcjonalnej do okresu prowadzonej działalności /80.000: 365 x 115 dni prowadzonej działalności/. Ponieważ przekroczenie tej kwoty nastąpiło 31.10.1995 r., dlatego w listopadzie opodatkowaniu podlegał cały obrót.
Podatnicy są obowiązani do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty podatku /art. 26 ustawy/. Nie oznacza to jednak, iż przyjęty przez skarżącą sposób obliczenia przekroczenia określonej wartości sprzedaży jest prawidłowy. W sprawie zastosowanie ma bowiem przepis art. 14 ust. 7, według którego zwolnienie traci moc od momentu przekroczenia w ciągu roku podatkowego określonej przez podatnika wartości.
Stąd też istotne znaczenie ma przez ile dni a nie miesięcy prowadzona była działalność.
Uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji wyroku.