Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Starosta [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej: "K.p.a.") oraz art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm. – dalej: u.f.p.") orzekł, że dotacja w wysokości [...] zł na prowadzenie Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej "[...]" w [...] pobrana została w nadmiernej wysokości i zobowiązał organ prowadzący - Fundację [...] w [...] do zwrotu powyższej kwoty wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia [...] czerwca 2014 r.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że Fundacja [...] w [...] jest organem prowadzącym Poradnię. W okresie od stycznia 2014 r. do czerwca 2014 r. Starostwo Powiatowe w [...] przekazało na prowadzenie Poradni dotację w wysokości [...] zł. Podstawą wyliczenia dotacji były przekazywane przez Fundację informacje o liczbie uczniów/słuchaczy/wychowanków w danym miesiącu.
Fundacja jako organ prowadzący Niepubliczną Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną "[...]" w [...] podała Powiatowi [...] planowaną liczbę uczniów w roku 2014.
Zarząd Powiatu [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie udzielenia dotacji dla Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej "[...]" w [...], prowadzonej przez Fundację [...] z siedzibą w [...] udzielił dotacji placówce w wysokości nie niższej, niż kwota przewidziana na jedno dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego.
W okresie od stycznia do czerwca 2014 r. Starostwo Powiatowe w [...] przekazało dla Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej "[...]" w [...] łącznie [...] zł, w tym w okresie od stycznia do kwietnia [...]. Podstawą wyliczenia były przekazywane przez placówkę informacje o liczbie dzieci w danym miesiącu.
W dniu [...] maja 2014 r. organ prowadzący Niepubliczną Poradnię Psychologiczno- Pedagogiczną "[...]" w [...] dokonał zwrotu dotacji w kwocie [...] zł wraz z korektą liczby uczniów za okres od stycznia do kwietnia br. Kolejny zwrot w kwocie [...]zł wpłynął na rachunek bankowy Starostwa w dniu [...] maja br.
W dniach [...]-[...] maja 2014 r. w Poradni przeprowadzona została kontrola, która wykazała nieprawidłowości, polegające m.in. na umieszczaniu w przekazywanych informacjach o liczbie uczniów dzieci, których rodzice nie złożyli wniosku o taką formę pomocy (5 osób), dzieci spoza terenu powiatu [...] (8 osób) oraz dzieci nie objętych i nie uczestniczących we wczesnym wspomaganiu rozwoju dziecka (2 osoby). Opis stanu faktycznego, w tym nieprawidłowości mających wpływ na wysokość dotacji, został ujęty w protokole kontroli.
Zdaniem organu kwota dotacji w oparciu o liczbę dzieci za okres od stycznia do czerwca 2014 r. wynosi [...] zł, w tym za okres od stycznia do kwietnia [...] zł. Kwota pobrana w nadmiernej wysokości w okresie od stycznia do czerwca 2014 r. wynosi [...] zł, a po umniejszeniu o kwotę zwrotów dokonanych przez Fundację [...] z siedzibą w [...], tj. o kwotę [...] zł, kwota pozostała do zwrotu wynosi [...] zł.
Decyzją z dnia z dnia [...] grudnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 252 ust. 1 pkt 2, ust. 3, ust. 5 i ust. 6 pkt 2 i art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 pkt 2 i art. 61 ust. 3 pkt 4 u.f.p. oraz art. 90 ust. 1a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm. – dalej: "u.s.o."), uchyliło punkt pierwszy zaskarżonej decyzji, ustaliło wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie [...] zł udzielonej z budżetu Powiatu [...] na prowadzenie Niepublicznej Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej "[...]" w [...], której organem prowadzącym jest Fundacja [...] w [...] i zobowiązało Fundację [...] w [...] do zwrotu do budżetu Powiatu [...] kwoty [...] zł jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. W pozostałym zakresie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji SKO nie podzieliło zastrzeżeń organu pierwszej instancji, stanowiących podstawę podważenia zasadności przyznania dotacji na pięcioro dzieci, w stosunku do których rodzice/opiekunowie nie złożyli wniosku o taką formę pomocy. Jak wykazał organ pierwszej instancji w stosunku do pięciorga dzieci, Poradnia objęła wczesnym wspomaganiem rozwoju dzieci, pomimo tego, że rodzice/opiekunowie tych dzieci nie złożyli wniosku o objęcie dzieci tą formą pomocy.
Z akt postępowania wynika bezspornie, że w stosunku do w/w dzieci były wydane opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Ponadto, co wynika z wyjaśnień strony, w stosunku do powyższych dzieci prowadzone były zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Zdaniem organu skoro w/w dzieci faktycznie uczestniczyły w zajęciach wczesnego wspomagania, to ich rodzice (opiekunowie) musieli wyrazić wolę objęcia tych dzieci tą formą pomocy. Zwłaszcza, że przyprowadzali dzieci na zajęcie do Poradni lub w jednym przypadku wyrazili zgodę na prowadzenie terapii w miejscu zamieszkania dziecka. Wniosek o objęcie dziecka wczesnym wspomaganiem może być złożony w dowolnej formie, bowiem żaden przepis nie nakłada wymogu, aby wniosek o przyjęcie dzieci na zajęcia czesnego wspomagania miałby być złożony w formie pisemnej. Skoro pięcioro w/w dzieci rzeczywiście było uprawnionych i brało udział w zajęciach wczesnego wspomagania dzieci, to logicznym jest, że ich rodzice (opiekunowie) musieli w jakikolwiek sposób zawnioskować o objęcie tych dzieci tą formą pomocy.
Zdaniem organu odwoławczego okoliczność, że Poradnia posługuje się wzorem wniosku o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju oraz o przyjęcie na zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, nie może przesądzać o tym czy dziecko faktycznie objęte jest wczesnym wspomaganiem rozwoju dziecka. Prawidłowo zauważył organ pierwszej instancji w piśmie z dnia [...] maja 2014 r., że dokument ten (wzór wniosku) ma ułatwiać pracę Poradni i korzystanie z jej usług przez rodziców. W żadnym wypadku brak pisemnego wniosku o przyjęcie na zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka nie może być wyznacznikiem tego czy dziecko rzeczywiście było objęte zajęciami prowadzonymi w ramach wczesnego wspomagania.
Ponadto, zgodnie z § 14 Statutu Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej "[...]" wola skorzystania z usług świadczonych przez Poradnię zgłoszona może być na kilka sposobów tj. osobiście, telefonicznie lub mailowo.
Kolegium podzieliło stanowisko odwołującego, że brak jest podstaw prawnych do uznania, że dotacje na dzieci objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju dziecka przez Poradnię należą się z budżetu Powiatu [...] wyłącznie na dzieci zamieszkujące powiat [...]. W wydanej decyzji, organ pierwszej instancji nie uzasadnił dlaczego zakwestionował zasadność wypłaty dotacji na dzieci mieszkające poza obszarem powiatu [...], objętych zajęciami wczesnego wspomagania. W ocenie Kolegium, podstawy do wyciągania takich wniosków nie dają przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 01 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 199). Placówka niepubliczna działa na podstawie statutu, a statut Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej "[...]" nie zawiera zapisów określających zakres terenowy działania poradni. Tym samym przyjęcie na terapię dzieci spoza powiatu [...] nie naruszyło postanowień Statutu.
Kolegium podzieliło ustalenia organu pierwszej instancji, że dotacja nie powinna przysługiwać na dziecko, wobec którego Poradnia nie prowadziła wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, z powodu braku specjalisty.
Zdaniem Kolegium dotacja nie powinna przysługiwać za zajęcia prowadzone przez specjalistę (logopeda [...]) nienależącego do zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. [...] prowadziła terapię od miesiąca marca 20114 r., pomimo tego, że nie znajdowała się w składzie zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, powołanego zarządzeniem nr 3 z dnia [...] stycznia 2014 r. ([...] powołana została do zespołu zarządzeniem nr 4 z dnia [...] kwietnia 2014 r.). Powyższa sytuacja dotyczy 9 dzieci.
W ocenie Kolegium zestawienie i analiza przepisów regulujących organizację zespołów wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, prowadzi do wniosku, że zajęcia wczesnego wspomagania prowadzić powinny osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje, które tworzą zespół wczesnego wspomagania.
Kolegium nie podzieliło stanowiska odwołującego, że [...] mogła prowadzić zajęcia w ramach wczesnego wspomagania w oparciu o zapis § 3 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 października 2013 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci (Dz.U. z 2013 r., poz. 1257 – dalej: "rozporządzenie z 11 października 2013 r.). Użyte w tym przepisie stwierdzenie, że do zadań zespołu należy w szczególności "koordynowanie działań specjalistów prowadzących zajęcia z dzieckiem", odnosi się, w ocenie Kolegium, do specjalistów wchodzących w skład zespołu. Zwrot "koordynowanie" oznacza - uporządkowanie współdziałań, harmonizowanie działań prowadzonych wspólnie przez wiele osób w celu uzyskania efektu tych działań w jak najkrótszym czasie, przy optymalnym wykorzystaniu możliwości, zsynchronizowanie działań cząstkowych. Po to tworzy się zespół składający się ze specjalistów rożnych dziedzin, aby specjaliści ci współpracowali i współdziałali między sobą w celu pobudzenia psychoruchowego i społecznego rozwoju dzieci.
Kolegium uznało więc, że zajęcia prowadzone przez logopedę [...] nie wchodzącą w skład zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, nie były prowadzone w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dzieci i dotacja przyznana na te dzieci pobrana została w nadmiernej wysokości.
Mając na uwadze powyższe Kolegium uznało, że dotacja nie należy się na jedno dziecko, które nie było w ogóle objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju dziecka oraz na dziewięcioro dzieci, których zajęcia prowadził specjalista niewchodzący w skład zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci.
Zdaniem Kolegium należna kwota dotacji za okres styczeń - czerwiec 2014 r. wynosi [...] zł. W okresie od stycznia do czerwca 2014 r. przekazana została dotacja w łącznej wysokości [...] zł. Tym samym dotacja pobrana w nadmiernej wysokości w okresie od stycznia do czerwca 2014 r. wynosi [...] zł. Fundacja dokonała zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, jednocześnie składając korekty informacji, w kwocie [...] zł, tym samym kwota pozostała do zwrotu wynosi [...] zł.
W skardze z dnia [...] lutego 2015 r. Fundacja [...] w [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca zaskarżyła decyzję SKO w [...] w zakresie punktu 2, zarzucając obrazę prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię § 3 rozporządzenia z dnia 11 października 2013 r. poprzez uznanie, że zajęcia przeprowadzone przez specjalistę nie powołanego w skład zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, nie były prowadzone w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dzieci i dotacja na te dzieci nie przysługuje.
Odpowiadając na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Pismem procesowym z dnia [...] października 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, podtrzymała argumentacje skargi. Dodatkowa wskazała, że podobne stanowisko w zakresie kwalifikacji do prowadzenia zajęć z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka zajął dyrektor Departamentu Zwiększania Szans Edukacyjnych Ministerstwa Edukacji Narodowej w piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r. opublikowanym przez [...] Kuratora Oświaty w oficjalnym serwisie Kuratorium w [...]. Z załączonego pisma wynika, że kwalifikacje do prowadzenia zajęć z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka mają zarówno osoby, o których mowa w przywołanym w skardze rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli, jak również osoby. o których mowa w rozporządzeniu z dnia 11 października 2013 r w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że podstawę prawną do udzielania dotacji dla niepublicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych prowadzących wczesne wspomaganie rozwoju dziecka, stanowi przepis art. 90 ust. 1a u.s.o., zgodnie z którym niepubliczne przedszkola, inne formy wychowania przedszkolnego, szkoły podstawowe oraz ośrodki, o których mowa w art. 2 pkt 5, a także niepubliczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne, które zgodnie z art. 71 b ust. 2a, prowadzą wczesne wspomaganie rozwoju dziecka, otrzymują dotację z budżetu odpowiednio gminy lub powiatu w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na jedno dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego, pod warunkiem że osoba prowadząca przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę, ośrodek lub poradnię poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę dzieci, które mają być objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji.
W publicznych i niepublicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych, mogą być tworzone zespoły wczesnego wspomagania rozwoju dziecka w celu pobudzania psychoruchowego i społecznego rozwoju dziecka, od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole, prowadzonego bezpośrednio z dzieckiem i jego rodziną. Wczesne wspomaganie jest organizowane dla dzieci, w stosunku do których została wydana stosowna opinia o potrzebie wczesnego wspomagania poradni publicznej zgodnie z art. 71b ust. 3 u.s.o. lub niepublicznej zgodnie z art. 71b ust. 3a u.s.o. Zasady organizowania i działania zespołów wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, o których mowa w art. 71 b ust. 2a u.s.o., określa wydane na podstawie art. 71 b ust. 7 pkt 1 u.s.o. rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 października 2013 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci (Dz.U. z 2013 r., poz.1257).
Do takich wniosków prowadzi analiza przepisu art. 71 b ust. 2a u.s.o. oraz wydanego w oparciu o dyspozycję art. 71 b ust. 7 pkt 1 powołanego rozporządzenia z dnia 11 października 2013 r. Rozporządzenie to określa warunki organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, w tym kwalifikacje wymagane od osób prowadzących wczesne wspomaganie, uwzględniając w szczególności przygotowanie do pracy z małymi dziećmi o zaburzonym rozwoju psychoruchowym, a także formy współpracy z rodziną dziecka. W celu pobudzania psychoruchowego i społecznego rozwoju dzieci, np. poradnie, tworzą zespół składający się ze specjalistów tzw. zespół wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Przykładowe zadania zespołu wskazane zostały w § 3 pkt 3 w/w rozporządzenia.
W rozpatrywanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło w części decyzję organu pierwszej instancji, tj. punkt pierwszy decyzji i orzekło co do istoty sprawy, poprzez zmianę kwoty dotacji pobranej przez Fundację [...] w [...] w nadmiernej wysokości na prowadzenie Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej "[...]" w [...] i zobowiązało w/w Fundację jako organ prowadzący do zwrotu dotacji w wysokości [...] zł. W pozostałym zakresie, tj. w zakresie ustalenia terminu naliczania odsetek i terminu zwrotu dotacji, organ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem postępowania odwoławczego nie jest weryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej. Niewątpliwie zakres rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej decyzją odwoławczą jest wyznaczany zakresem rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu pierwszej instancji, a więc musi zachodzić tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy. Organ jest obowiązany ocenić prawidłowość zaskarżonej decyzji nie tylko w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, lecz także pod kątem przepisów prawa materialnego i procesowego, które mają zastosowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżoną decyzją. Ocena ta nie powinna być jedynie formalna w znaczeniu przyjętym dla kasacyjnego modelu orzekania, lecz powinna być poprzedzona, o ile jest to konieczne dla sprawdzenia zasadności i poprawności decyzji, przeprowadzeniem stosownego postępowania wyjaśniającego.
W rozpatrywanej sprawie w uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji stwierdził między innymi, że w dniach [...]-[...] maja 2014 r. w Niepublicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej "[...]" w [...] przeprowadzona została kontrola, która wykazała nieprawidłowości, polegające m.in. na umieszczaniu w przekazywanych informacjach o liczbie uczniów dzieci, których rodzice nie złożyli wniosku o taką formę pomocy (5 osób), dzieci z poza terenu powiatu [...] (8 osób) oraz dzieci nie objętych i nie uczestniczących we wczesnym wspomaganiu rozwoju dziecka (2 osoby). Przedstawione przez skarżącą argumenty w odwołaniu organ odwoławczy w większości podzielił, jednak w zaskarżonej decyzji odniósł się do kwestii, które nie były objęte decyzją organu pierwszej instancji, tj. do zajęć przeprowadzonych przez specjalistę nie będącego członkiem zespołu wczesnego wspomagania rozwoju. Okoliczność ta została opisana w protokole kontroli z dnia [...] kwietnia 2014 r. Po zapoznaniu się z protokołem, skarżąca złożyła wyjaśnienia do każdego z punktów, w adnotacji dotyczącej tego zagadnienia stwierdzając, że logopeda [...] prowadziła terapię w oparciu o zapis § 3 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z dnia 11 października 2013 r., zgodnie z którym do zadań zespołu w szczególności należy opracowanie i realizowanie z dzieckiem i jego rodziną indywidualnego programu wczesnego wspomagania, z uwzględnieniem działań wspomagających rodzinę dziecka w zakresie realizacji programu, koordynowania działań specjalistów prowadzących zajęcia z dzieckiem oraz oceniania postępów dziecka.
Taki zapis rozporządzenia oznacza, że ustawodawca dopuścił, by zajęcia z dzieckiem prowadzili również specjaliści spoza zespołu. Działający w poradni zespół wczesnego wspomagania rozwoju dzieci uznał, że w stosunku do niektórych dzieci właściwym terapeutą będzie [...], której praca koordynowana była zgodnie z przywołanym przepisem. Stan ten został potwierdzony we właściwych kartach indywidualnego programu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka i jego rodziny (k. 29 – 27 akt adm. - pismo z dnia [...] maja 2014 r.).
Z powyższej decyzji wynika natomiast, że Starosta [...] nie uwzględnił zastrzeżeń strony, uznając, iż informacje w nich zawarte nie stanowią wyjaśnienia zaistniałych uchybień. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdził, iż "podziela stanowisko organu pierwszej instancji, że dotacja nie powinna przysługiwać za zajęcie prowadzone przez specjalistę (logopeda [...]) nienależącego do zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. [...] prowadziła terapię od miesiąca marca 2014 r., pomimo tego, że nie znajdowała się w składzie zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, powołanego zarządzeniem nr 2 z dnia [...] stycznia 2014 r. ([...] powołana została do zespołu zarządzeniem nr 4 z dnia [...] kwietnia 2014 r.) Powyższa sytuacja dotyczy 9 dzieci" (k. 162 akt adm.).
Organy obu instancji nie zauważyły, że każde dziecko ze wspomnianej dziewiątki, miało przynajmniej raz (a w 4 przypadkach dwa razy) zajęcia z logopedą [...] w kwietniu, już po fakcie powołania jej do zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, tj. od dnia [...] kwietnia 2014 r.
W świetle powyższego zasadne okazały się zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię § 3 rozporządzenia z dnia 11 października 2013 r. poprzez uznanie, że zajęcia prowadzone przez specjalistę niepowołanego w skład zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka nie są prowadzone w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dzieci.
W ocenie Sądu prawidłowo skarżąca wywodzi, że każde dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju powinno być pod opieką zespołu, o którym mowa w rozporządzeniu z dnia 11 października 2013 r. Zgodnie z § 3 rozporządzenia do zadań zespołu należy w szczególności:
- 1) ustalenie, na podstawie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, kierunków i harmonogramu działań w zakresie wczesnego wspomagania i wsparcia rodziny dziecka;
- 2) nawiązanie współpracy z podmiotem leczniczym lub ośrodkiem pomocy społecznej w celu zapewnienia dziecku rehabilitacji, terapii lub innych form pomocy, stosownie do jego potrzeb;
- 3) opracowanie i realizowanie z dzieckiem i jego rodziną indywidualnego programu wczesnego wspomagania, z uwzględnieniem działań wspomagających rodzinę dziecka w zakresie realizacji programu, koordynowania działań specjalistów prowadzących zajęcia z dzieckiem oraz oceniania postępów dziecka;
- 4) analizowanie skuteczności pomocy udzielanej dziecku i jego rodzinie, wprowadzanie zmian w indywidualnym programie wczesnego wspomagania, stosownie do potrzeb dziecka i jego rodziny oraz planowanie dalszych działań w zakresie wczesnego wspomagania.
W przypadku dziewięciorga dzieci, zespół dokonał analizy opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju, wyznaczył kierunki oraz harmonogram działań. Stwierdził, że na obecnym etapie nie ma potrzeby nawiązywania współpracy z podmiotem leczniczym lub ośrodkiem pomocy społecznej. Opracowywany został indywidualny program wczesnego wspomagania uwzględniający działania wspomagające rodzinę, koordynowano również działania specjalisty prowadzącego zajęcia z dzieckiem. Na ocenę i analizę podjętych działań w okresie marzec-kwiecień było jeszcze zbyt wcześnie.
Należy zaznaczyć, że koncepcja wczesnego wspomagania rozwoju dziecka zakłada również wsparcie rodziny dziecka objętego wczesnym wspomaganiem rozwoju dzieci. Trafna jest argumentacja skarżącej, że rodzice, szczególnie małych dzieci z niepełnosprawnością, wymagają bardzo często specjalistycznych konsultacji psychologicznych, pedagogicznych, czy innych specjalistów, w zależności od niepełnosprawności ich dziecka. Takie konsultacje realizowane są w formie dyżurów, których, jak podaje skarżąca, nie wlicza do godzin, o których mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 11 października 2013 r. Podkreślenia wymaga fakt, że kierując dzieci na zajęcia do logopedy [...], zespół wczesnego wspomagania rozwoju postąpił zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (t.j.
Dz. U. z 2013 r., poz. 1207 – obecnie: t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 1264), które w § 14 ust. 4 pkt 4 stwierdza, że kwalifikacje do prowadzenia zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dziecka posiada osoba, która ma kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela-logopedy określone w § 21. Zgodnie natomiast z § 21 w/w rozporządzenia, kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela-logopedy w szkołach i placówkach, o których mowa w § 2 (między innymi poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne) posiada osoba, która ukończyła studia magisterskie w zakresie logopedii oraz przygotowanie pedagogiczne. Przywołany przepis wskazuje, kto posiada kwalifikacje do prowadzenia zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, nie zaś do mogących być członkami zespołu z rozporządzenia z dnia 11 października 2013 r. Katalog osób posiadający kwalifikacje do prowadzenia zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dzieci zamieszczony w § 14 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli znacząco się różni.
Założyć więc należy, że Minister Edukacji Narodowej przewidział możliwość realizowania zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dzieci przez osoby niepowołane w skład zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci, pod warunkiem posiadania przez nie kwalifikacji wymienionych w § 14 ust. 4 przywołanego wyżej rozporządzenia. Dla takich przypadków w rozporządzeniu o wczesnym wspomaganiu rozwoju dzieci zapisano obowiązek koordynowania działań specjalistów prowadzących zajęcia z dzieckiem.
W świetle powyższych rozważań Sąd doszedł do wniosku, że organy orzekające w niniejszej sprawie dokonały nieprawidłowej wykładni przepisu art. 252 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 u.p.f. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego – pobrane w nadmiernej wysokości – podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami. Zgodnie zaś z drugim przepisem – dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania.
Jak to wykazano wcześniej organy uznały, iż dotacja nie powinna przysługiwać za zajęcia prowadzone przez logopedę [...], przy czym jedynym argumentem była okoliczność, iż w/w osoba nie była członkiem zespołu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. Ten pogląd Sąd uznał za nieprawidłowy.
Ponadto skład orzekający wskazuje, że w uzasadnieniu decyzji należałoby wykazać, że pobrana dotacja jest wyższa niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie zadania realizowanego przez skarżącą. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że organy nie miały zastrzeżeń co do istoty prowadzonej przez Poradnię "[...]" działalności.
W dalszym postępowaniu organy przy wydawaniu decyzji będą kierować się oceną prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu.
W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 200 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.