Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu utrzymał w mocy własną decyzję wydaną w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podstawę prawną decyzji stanowiły m.in. przepisy art. 8, art. 129 ust. 1, art. 135 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz.1540 ze zm.).
W skardze z dnia [...] stycznia 2011 r. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi, powołując się m.in. na art. 135 ust. 1 i ust. 2 ustawy o grach hazardowych, podniosła, że w przepisach ustawy zachodzi zasadnicza sprzeczność.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Kluczowe znaczenie dla oceny legalności decyzji w rozpatrywanej sprawie, wydanej w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, ma wykładnia art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych.
Postanowieniem z dnia 08 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z 2009 r.) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych).
(por. postanowienie WSA w Poznaniu o sygn. II SA/Po 549/10 – dostępne na stronach internetowych Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach – www.cbois.nsa.gov.pl). W Trybunale Konstytucyjnym sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą P 4/11.
W tych okolicznościach Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym i dlatego orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.