Uzasadnienie
Gmina K. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia D.K. wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2003 (k. 3).
Zgodnie z treścią przepisu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9, poz. 84 z 2002 r. ze zm.) wyznaczyła Burmistrzom rolę organu administracji publicznej, a więc orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej. Tym samym wyłącza to możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego.
W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z tych to względów wniesienie skargi przez organ podatkowy I instancji należy uznać za niedopuszczalne i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzec jak w sentencji.
/-/ S. Marciniak