Uzasadnienie
W skardze na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu utrzymującą w mocy własną decyzję o odmowie przedłużenia stronie zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] maja 2004 r. na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa wielkopolskiego w zakresie prawa krajowego skarżąca zarzuciła, naruszenie ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009r. nr 209, poz. 1540 ze zm.) z art. 2 Konstytucji RP tj. zasady ochrony praw podmiotowych słusznie nabytych, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 22 Konstytucji RP tj. zasady proporcjonalności sensu stricte, art. 2 i art. 61 Konstytucji RP tj. zasady zaufania obywateli do państwa prawa oraz obowiązku informacyjnego organów władzy publicznej, art. 7 Konstytucji RP tj. zasady legalizmu w zw. z art. 123 ust. 1 Konstytucji RP, art. 2 Konstytucji RP tj. zasady przyzwoitej legislacji, poprzez naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego, w której mieszczą się wskazane wyżej zasady szczegółowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10 ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne "czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegająca na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które – w zaufaniu do dotychczasowych przepisów – rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych?
Postępowanie w sprawie zapytania zarejestrowane jest w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą P 4/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.), Sąd może zwiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zagadnienie prejudycjalne występuje więc w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez kwestię prejudycjalną rozumieć więc należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik.
Zwłaszcza gdy zależność rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, jako przesłanka zawieszenia, powinna być ustalana, analizowana i oceniania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. wyrok NSA sygn. akt I FSK 845/05, postanowienie NSA sygn. akt II GSK 1470/10).
Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W związku z powyższym, według składu orzekającego, stwierdzić należy, że uzasadnione jest zawieszenie postępowania w sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne WSA w Poznaniu w sprawie sygn. akt II SA/Po 549/10 (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 02 sierpnia 2012 r. o sygn. akt I SA/Po 663/12 wydane w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w [...]).
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.