Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną wniesiona samodzielnie przez M. G. od wyroku tegoż Sądu z dnia 28 listopada 2007r., którym oddalono skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r. Jako powód odrzucenia skargi kasacyjnej Sąd wskazał naruszenie przepisu art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej określonej P.p.s.a.), gdyż strona nie dopełniła wymogu, by skarga kasacyjna została sporządzone przez jedną z osób wymienionych w treści powyższego przepisu, tj. np. adwokata, czy radcę prawnego.
Postanowienie powyższe zostało zaskarżone przez M. G. zażaleniem z dnia 16 czerwca 2008r., tj. w przepisanym terminie. Zażalenie to zostało sporządzone samodzielnie przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Przedmiotowe zażalenie podlega odrzuceniu z powodu niedochowania przez stronę wymogów przewidzianych w przepisie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 2 i 3 powoływanej na wstępie ustawy P.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 7 powyższej ustawy, zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Jednakże zgodnie z art. 194 § 4 ustawy P.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Wbrew temu, co twierdzi skarżący, zarówno skarga kasacyjna, jak również zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej powinny być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, przy czym zwrot "powinna", "powinno" nie oznacza dowolności lub pozostawienia decyzji stronie, czy wnieść pismo procesowe samodzielnie, czy przez profesjonalnego pełnomocnika. Zarówno bowiem w art. 175 §1, §3 oraz w art. 194 §4 ustawy P.p.s.a. ustanowiony został powszechnie nazywany przez doktrynę i niekwestionowany "przymus adwokacki". Niedopełnienie tego warunku jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia (vide: postanowienie NSA z 30 września 2004r., sygn. OZ 474/06, niepubl., powołane w Komentarzu Jana Pawła Tarno- "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2006r., str. 429).
Zupełnie odrębną kwestią pozostaje oddalenie przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym i w związku z tym niewyznaczenie pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego) z urzędu. Należy także zaznaczyć, że postanowienie powyższe oddalające wniosek nie zostało przez M. G. zaskarżone, gdyż w przepisanym terminie nie wniósł on sprzeciwu. A zatem argumentacja skarżącego, jakoby Sąd zamykał mu drogę do dochodzenia swych racji jest chybiona.
Biorąc pod uwagę fakt, że przedmiotowe zażalenie nie zostało sporządzone przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub jedną z osób wymienionych w treści art. 175§ 2 ustawy P.p.s.a., podlega ono odrzuceniu.
Z powyższych przyczyn na podstawie art. 197 §2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ W.Zygmont