Uzasadnienie
Skarżący w skardze na powyższą decyzję wnieśli o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku, podnieśli, że jest to uzasadnione zaistnieniem ryzyka wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżących decyzja jest wydana z naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do jej uchylenia. Decyzja opiewa na bardzo wysoką kwotę i jej wykonanie realnie spowodować może utratę przez podatników możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Jej wykonanie wiązać się będzie bowiem z zajęciem i zbyciem w drodze egzekucji majątku podatników. W takiej sytuacji przywrócenie stanu poprzedniego po uchyleniu wadliwej decyzji nie będzie już możliwe. Wstrzymanie wykonania uzasadnili również faktem, że organ dokonał wpisu hipoteki na nieruchomości skarżących. W razie wykonania decyzji, majątek ten zostanie zbyty, a po uchyleniu decyzji nie wystąpi możliwość przywrócenia stanu pierwotnego.
Uchylenie decyzji nie doprowadzi bowiem do powrotnego przeniesienia na podatników zbytych w toku postępowania egzekucyjnego nieruchomości. Nadto zbycie nieruchomości w drodze egzekucji, zawsze wiąże się ze zbyciem poniżej jej realnej wartości. W razie uchylenia zaskarżonej decyzji zadośćuczynienie podatnikom w związku z poniesioną szkodą byłoby niemożliwe
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Regułą ogólną wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "p.p.s.a.") jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona skarżącemu ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188).
Sąd stwierdza, że skarżący nie uzasadnili przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku sprowadza się głównie do ogólnych wywodów oraz zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wykazali sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, że wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody, nie podali nawet w przybliżeniu wysokości mogącej powstać szkody. Skarżący do wniosku nie dołączyli też odpowiednich dokumentów źródłowych, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania ich.
Sąd wyjaśnia również, że same obawy dotyczące utraty możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, czy skutków ewentualnej egzekucji nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Natomiast kwestia zgodności bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przesłanki umożliwiające to wstrzymanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania podatkowego. Stąd powołanie się przez skarżących m. in. na to, że decyzja jest wydana z naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do jej uchylenia - nie mogło doprowadzić do pożądanego skutku w postaci wstrzymania wykonania decyzji.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.