Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. K. i A. G. złożyli do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. W petitum skargi wnieśli także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżących, wykonanie kwestionowanej przez nich decyzji spowoduje dla nich niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzili, że pojęcie znacznej szkody należy ocenić względem ich możliwości majątkowy, które nie pozwalają na to, aby bez uszczerbku dla ich utrzymania, mogli regulować wszystkie zobowiązania wiążące się z kwestią zbycia przez nich w dniu [...] września 2007 r. lokalu. Podkreślili, że zamierzają podjąć działania mające na celu zweryfikowanie, czy uzyskany przez nich w 2007 r. dochód z tytułu sprzedaży lokalu podlegał opodatkowaniu. Skarżący zaznaczyli, że w prowadzonych dotychczas postępowaniach administracyjnych powyższa kwestia nie była istotą rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.
Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżących wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący mają zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Twierdzenia skarżących powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących ich sytuacji finansowej i majątkowej.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, skarżący, zdaniem Sądu, nie wykazali należytej inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia zajścia przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. W szczególności nie przedstawili swojej aktualnej sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, iż wykonanie zaskarżonego aktu spowodowałoby dla nich trudne do odwrócenia skutki. Nie przedłożyli także żadnych dokumentów źródłowych, które umożliwiłyby ocenę ich aktualnej sytuacji majątkowej. Ograniczenie się skarżących wyłącznie do lakonicznego stwierdzenia o grożących im niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, w ocenie Sądu, nie spełnia przesłanek warunkujących przyznanie ochrony tymczasowej jaką jest wstrzymanie wykonania skarżonego aktu. Zaakcentowania wymaga, ze skarżący w żaden sposób nie sprecyzowali, jaki ewentualnie uszczerbek poniosą w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji.
W świetle powyższego, wobec zaniechania przez skarżących wyczerpującego uzasadnienia wniosku przejawiającego się w braku przedłożenia stosownych dokumentów dotyczących ich sytuacji finansowej i majątkowej, Sąd nie mógł dokonać merytorycznej oceny wniosku. Podkreślić przy tym należy, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Także powołana przez skarżących okoliczność, że w dotychczas prowadzonych postępowaniach administracyjnych kwestia, czy uzyskany przez nich w 2007 r. dochodu z tytułu sprzedaży lokalu podlegał opodatkowaniu nie była istotą rozpoznania, nie ma żadnego wpływu na rozpatrzenie przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Na marginesie wypada także zauważyć, iż w odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. wskazał m.in., że skarżący regulują zobowiązania wynikające z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...], rozkładającej na raty zapłatę zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...] zł.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.