Uzasadnienie
X. S.A., reprezentowana przez adwokata, pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Celnej.
WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt I SA/Po 702/15, uwzględniając wniosek skarżącej z dnia 24 września 2015 r. i działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej w skrócie: "P.p.s.a"), zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie sprawy ze skargi kasacyjnej spółki od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 30 lipca 2014 r., o sygn. akt III SA/Po 452/14. Jak wynikało z wniosku skarżącej, wniosła ona skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 30 lipca 2014 r., o sygn. akt III SA/Po 452/14, oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie cła antydumpingowego dotyczącego importowanego towaru objętego tym samym, co w niniejszej sprawie zgłoszeniem celnym.
Sąd podkreślił, że w myśl art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm. - w skrócie: "ustawa o PTU"), w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonania zgłoszenia celnego, podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Zatem w przypadku gdy przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Stwierdzono, że w rozpatrywanej sprawie wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług zależy od decyzji organu celnego dotyczącej określenia cła antydumpingowego. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej należności celnej bezpośrednio wpłynie na wynik niniejszej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., o sygn. akt I GSK 1879/14, uchylił wyrok WSA w Poznaniu z dnia 30 lipca 2014 r., o sygn. akt III SA/Po 452/14 i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. W motywach orzeczenia NSA stwierdził, że WSA w Poznaniu w ww. wyroku nie odniósł się do zarzutów spółki dotyczących błędnego ustalenia przez organy celne podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Zdaniem NSA, Sąd I instancji winien wnikliwie rozważyć argumentację skarżącej oraz zgłoszone przez nią wnioski dowodowe. Za skrótowe i niepełne uznano wywody WSA w zakresie przyjęcia, że raport OLAF jest jedynym wiarygodnym źródłem wiedzy w zakresie faktycznego pochodzenia towaru, zanieczyszczenie krzemu metalicznego i redukcji jego zanieczyszczeń w procesie przerobu. NSA przyznał rację skarżącej spółce, że nierozważenie zarzutów zawartych w skardze, a odnoszących się do podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, wskazuje, iż WSA nie poddał decyzji organów celnych kontroli pod względem ich zgodności z prawem.
Ponadto Sąd kasacyjny stwierdził, że WSA błędnie uznał, iż raport OLAF ma taką moc dowodową jak dokument urzędowy, zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 615 ze zm.). Wobec uznania zasadności naruszenia przepisów postępowania, w szczególności naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. NSA uznał za przedwczesne odnoszenie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, to jest naruszenia art. 24 WKC.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Stosownie do art. 131 P.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W realiach rozpoznawanej sprawy ustała przyczyna, która spowodowała jej dotychczasowe zawieszenie, albowiem NSA w Warszawie wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., o sygn. akt I GSK 1879/14, rozpoznał skargę kasacyjną skarżącej spółki od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 30 lipca 2014 r., o sygn. akt III SA/Po 452/14. Wobec tego ziściła się przesłanka z art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a., która uzasadniała podjęcie przez Sąd zawieszonego postępowania.
Należy jednak zauważyć, że powyższe orzeczenie NSA nie rozstrzyga ostatecznie, czy decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...], o retrospektywnym zarejestrowaniu spółce uzupełniającej kwoty należności celnej w wysokości [...] zł, wynikającej z długu celnego w przywozie, z tytułu nałożenia cła antydumpingowego na towar zgłoszony do procedury do wolnego obrotu, ujęty w zgłoszeniu celnym [...] nr [...], jest zgodna z prawem. Podkreślenia wymaga, że tut.
Sąd w postanowieniu z dnia 22 października 2015 r., zawieszając postępowanie do czasu rozpoznania przez NSA ww. skargi kasacyjnej, jednoznacznie wskazał, że rozstrzygnięcie sprawy o sygn. akt I SA/Po 702/15, tj. skontrolowanie, czy organy celne prawidłowo ustaliły skarżącej spółce wysokość podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług od importowanego towaru zależy od poprawności decyzji organów celnych dotyczącej określenia spółce cła antydumpingowego. Wobec tego prawomocne rozstrzygnięcie w ww. sprawie dotyczącej należności celnej bezpośrednio wpłynie na wynik niniejszej sprawy. Uwzględniając zaś, że sprawa dotycząca określenia skarżącej spółce należności celnej, która dla niniejszej sprawy ma charakter prejudycjalny, nie została prawomocnie rozstrzygnięta, tym samym stwierdzić należy, że przesłanka uzasadniająca zawieszenie niniejszego postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jest nadal aktualna.
Podsumowując, w związku z rozpoznaniem przez NSA w Warszawie wyrokiem z dnia 8 września 2016 r., o sygn. akt I GSK 1879/14, skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 30 lipca 2014 r., o sygn. akt III SA/Po 452/14, Sąd, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Jednocześnie, ze względu na fakt, że dopiero prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie decyzji, mocą której określono skarżącej spółce cło antydumpingowe z tytułu importu towaru zgłoszonego w dokumencie [...] nr [...] z dnia [...] r., umożliwi rozpoznanie niniejszej sprawy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.