Uzasadnienie
Skarżący zawarli w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podali, że zapłata wymierzonego podatku będzie jednoznaczna z powstaniem po ich stronie znacznej szkody. majątek skarżących ulegnie W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach - o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, t.j. jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza możliwość takiego wstrzymania wykonania.
Na skarżących spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w ich sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte szczegółową argumentacją a także dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej. (tak: J.P. Tarno [w:] "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Skarżący do wniosku nie dołączyli takich dokumentów. W tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu.
Skarżący nie wykazali więc, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody. W uzasadnieniu, w szczególności nie przedstawili, jaki jest ich stan finansowy i jakie konkretnie skutki wywołałoby wykonanie decyzji. Skarżący nie wyjaśnili także na czym miałoby polegać spowodowanie wobec nich trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, że ogólnikowe wywody w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wykonania aktu, wskazanych w art. 61 § 3 ppsa.
W innym judykacie Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04) wyraził pogląd - który niniejszy Sąd podziela - że w grę musi wchodzić szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Sąd wskazuje, że ewentualne późniejsze zwrócenie kwoty będącej przedmiotem sporu - w przypadku pozytywnego dla skarżących rozstrzygnięcia sprawy -odwróci skutki powstałe w wyniku wykonania decyzji.
Dlatego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art.16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.