Uzasadnienie
Skarżąca R. S., pismem nadanym w dniu 2 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. [...] akt sąd.), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
W odpowiedzi na skargę z 30 sierpnia 2021 r. organ wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano, m.in. termin do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminowi wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem.
Z akt administracyjnych rozpoznawanej przez Sąd sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 24 czerwca 2021 r. (druk zpo, k. [...] akt admin.). Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu, uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a., upływał z dniem 26 lipca 2021 r. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżącą dopiero w dniu 2 sierpnia 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. [...] akt sąd.), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z tym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.