Uzasadnienie
Niesporne winno być to, że Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r. Nr [...] ustalił M.S. wymiar podatku od nieruchomości za rok [...].
Niesporne winno być też to, że nieruchomość opodatkowana tym podatkiem położona w P. przy ul. [...] stanowi współwłasność M. S. oraz M. i S. J. oraz, że decyzję podatkową skierowano wyłącznie do M. S. uznając, że brak jest podstaw do dzielenia zobowiązania podatkowego od poszczególnych współwłaścicieli do wysokości ich udziałów we współwłasności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło powyższy pogląd stwierdzając dodatkowo, że dokonanie wyboru jednego ze współwłaścicieli nieruchomości jako zobowiązanego do uiszczenia podatku nie narusza prawa i decyzją z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z [...] r.
W skardze na powyższą decyzję M. S. wniósł o jej uchylenie.
Skarżący twierdzi, że winien płacić podatek od nieruchomości w wysokości odpowiadającej jego udziałowi we współwłasności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarówno skarżący jak i organy samorządowe nieprawidłowo interpretują obowiązujące prawo.
Z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w [...] i [...] roku wynika, że jeżeli nieruchomość stanowi współwłasność, to obowiązek podatkowy od tej nieruchomości ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach.
Z mocy art. 91 Ordynacji podatkowej (ustawa z dnia 29.08.1997 r. – Dz.U. Nr 137 poz. 926) do odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dla zobowiązań cywilno-prawnych.
Oznacza to, że organ podatkowy może żądać całości lub części naliczonego podatku od wszystkich współwłaścicieli łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie (zapłacenie podatku) organu podatkowego przez któregokolwiek ze współwłaścicieli zwalnia pozostałych od obowiązku zapłacenia organowi podatkowemu podatku.
Podatnicy będący osobami fizycznymi ponoszą odpowiedzialność solidarną za zobowiązania podatkowe w podatku od nieruchomości tylko wówczas, gdy zostanie im doręczona decyzja wymiarowa. Jest to bowiem decyzja o charakterze konstytutywnym a więc tworzącym zobowiązania podatkowe z chwilą jej doręczenia podatnikowi.
W praktyce oznacza to m.in., że jeżeli tylko dla jednego ze współwłaścicieli nieruchomości zostanie skutecznie doręczona decyzja o wymiarze podatku, to tylko ten współwłaściciel ponosi odpowiedzialność za zobowiązania w podatku od nieruchomości. W stosunku do pozostałych współwłaścicieli nie powstało zobowiązanie podatkowe, bo nie doręczono decyzji, a zatem nie mogą oni ponosić odpowiedzialności za to zobowiązanie.
Solidarna odpowiedzialność współwłaścicieli za zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości jest odpowiedzialnością wynikającą z ustawy podatkowej. Oznacza to, że organy podatkowe muszą ją stosować przez wymierzanie osobom fizycznym podatek od nieruchomości w kwocie ogólnej w jednej decyzji adresowanej do wszystkich współwłaścicieli. Decyzja ta winna być doręczona wszystkim współwłaścicielom. W przeciwnym przypadku zobowiązanie podatkowe nie powstałoby w ogóle wobec współwłaścicieli, którym nie doręczono decyzji wy miarowej.
W niniejszej sprawie organy samorządowe naruszyły powyższe przepisy dlatego zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30.08.2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).
/-/K.Pawlicki /-/J.Ruszyński /-/Wł.Zygmont
LF