Uzasadnienie
(...) M. zaskarżył decyzję Izby Skarbowej w zakresie dotyczącym odliczeń wydatków na nabycie kas rejestrujących. Jak wynika z akt podatkowych, skarżąca Spółka w 1994 r. zakupiła 39 kas fiskalnych i dokonała w związku z tym odliczeń części kwot wydatkowanych na ich nabycie od podatku należnego. Organy podatkowe odliczenia te w odniesieniu do 11 kas uznały za nieprawidłowe w świetle obowiązujących w tymże roku przepisów, tj. par. 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie zasad i warunków oraz trybu i sposobu odliczania od podatku od towarów i usług kwot wydatkowanych przez podatników na nabycie kas rejestrujących /Dz.U. nr 39 poz. 177/ oraz par. 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 maja 1994 r. w sprawie kas rejestrujących /Dz.U. nr 65 poz. 278/ i dokonały określenia podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości.
Oba powołane przepisy określały w 1994 r. zasady dokonywania odliczeń kwot wydatkowanych na nabycie wspomnianych kas:
rozporządzenie z dnia 12 maja 1993 r. - do 30 czerwca 1994 r., a rozporządzenie z dnia 27 maja 1994 r. od 1 lipca tegoż roku.
Wspomniane przepisy warunkowały dokonanie odliczenia od podatku należnego określonych kwot z ww. tytułu od złożenia przez podatnika w urzędzie skarbowym oświadczenia o liczbie stanowisk kasowych w danym punkcie sprzedaży. Tym samym w świetle par. 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 27 maja 1994 r., by móc skorzystać z prawa do odliczenia wydatku na zakup kas rejestrujących, podatnik powinien - przed dokonaniem takiego odliczenia - złożyć w urzędzie skarbowym ww. oświadczenie. Skarżąca oświadczenia takiego 1994 r. nie złożyła, lecz dokonała w miesiącach od lipca do grudnia odliczeń wydatków na zakup kas od podatku należnego, czym naruszyła przepis par. 6 ust. 1 i par. 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 27 maja 1994 r. w sprawie kas rejestrujących i to w wysokości określonej w już nie obowiązującym od 1 lipca 1994 r. przepisie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. Łącznie skarżąca spółka niezasadnie odliczyła od podatku należnego 72.965.000 zł /przed denominacją/. W świetle powołanego przepisu odliczenie to było nieprawidłowe.
Spółka nie może bowiem skutecznie powoływać się na złożenie wymaganego oświadczenia 17.08.1994 r., skoro nie posiada dowodu złożenia go w urzędzie skarbowym, a przeprowadzone przez organy podatkowe postępowanie wyjaśniające wykazało, że podatnik wspomnianego oświadczenia nie złożył. W dniu 17.08.1994 r. wysłano jedynie PIT, co wynika też z zapisów w książce nadawczej podatnika.
Mając powyższe na względzie nie można podzielić argumentu skargi co do nieokreślenia przez ustawodawcę terminu do złożenia oświadczenia, o którym mowa w par. 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 maja 1994 r., a więc co do zasadności odliczenia wydatków na nabycie kas rejestrujących mimo niedopełnienia wymogów tego przepisu. Jak wynika bowiem z wyżej wspomnianego przepisu, warunkuje on dokonanie ww. odliczenia od wcześniejszego złożenia przez podatnika oświadczenia. W związku z tym odwrotna kolejność działań strony skarżącej, tj. dokonanie odliczenia od podatku należnego części wydatków na nabycie kas rejestrujących, a dopiero następnie, tj. 17 lipca 1996 r. złożenie oświadczenia o ilości stanowisk kasowych, nie może być uznane za odpowiadające wymogom powołanego przepisu, wobec czego odliczenie to jako bezzasadne, skutkowało zaniżeniu podatku naliczonego i w konsekwencji określenie przez urząd skarbowy prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy Sąd, podzielając stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, która wbrew poglądowi strony skarżącej nie narusza prawa, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.