Uzasadnienie
W skardze z dnia 31 sierpnia 2010 r., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...], skarżąca E.S. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed poddaniem jej kontroli sądowej spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków w przyszłości. Obecnie nie posiada środków pieniężnych niezbędnych do uregulowania należności. Z uwagi na niskie zarobki żadna instytucja kredytowa nie udzieli jej również kredytu ani pożyczki w tak znacznej wysokości. Tym samym niezbędnym stanie się wszczęcie przez organ egzekucji administracyjnej, która wiąże się z generowaniem bardzo wysokich kosztów postępowania. Jeżeli jednocześnie egzekucja okaże się skuteczna, a decyzja nakładająca zobowiązanie zostanie przez Sąd uchylona, wówczas skarżąca poniesie poważną szkodę materialną, która nie będzie odpowiednio zrekompensowana.
Następnie powyższy wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 listopada 2010 r., w którym wskazano, że zajęciu uległ rachunek bankowy wnioskodawczyni i jej wynagrodzenie. Wnioskodawczyni podała, że utrzymuje się sama i nie posiada żadnych oszczędności. Na pomoc rodziny nie może liczyć. Odebranie jej środków potrzebnych do normalnego funkcjonowania spowoduje niemożność kontynuowania nauki na Uniwersytecie [...], co zablokuje jej szanse na przedłużenie umowy o pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) zasadą - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 p.p.s.a.). Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy podkreślić, że Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (vide: orzeczenie NSA w sprawie sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.).
Ze znajdującego się w aktach sprawy wniosku o przyznanie prawa pomocy i pism uzupełniających ten wniosek wynika, iż wnioskodawczyni jest osobą pracującą, dodatkowo podjęła studia, za które musi płacić. Nie posiada nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów, wynajmuje mieszkanie. Sytuacja finansowa skarżącej z uwagi na zajęcie rachunków bankowych uległa znacznemu pogorszeniu i aktualnie wnioskodawczyni nie ma żadnych środków nawet na uiszczenie w części wpisu od skargi.
W ocenie Sądu skarżąca w sposób dostateczny wykazała, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki uzasadniające udzielenie jej ochrony tymczasowej. Dlatego też wniosek skarżącej dotyczący wstrzymania wykonania aktu zasługuje na uwzględnienie.
W tych okolicznościach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.
/-/R. Wiatrowski