Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] roku I N, powołując się na działanie w imieniu Spółki z o.o. A z siedzibą w B, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące styczeń, lipiec i sierpień 2005 r.
Zarządzeniem z dnia [...] roku skarżąca Spółka została wezwana do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpis umowy spółki) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z wezwaniem Sądu zostało prawidłowo doręczone, poprzez awizowanie, w dniu [...] roku (k. [...] akt), na podstawie art. 150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.). W związku z tym, że do chwili obecnej Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi (brak odpisu z KRS) nie sposób ustalić, czy IN jest osobą uprawnioną do jej wniesienia.
Przepis art. 50 § 1 P.p.s.a. stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Nie ulega wątpliwości, że interes prawny do wniesienia skargi w niniejszej sprawie ma Spółka A, do której zaskarżona decyzja została skierowana. W imieniu osoby prawnej skargę może wnieść osoba uprawniona do jej reprezentowania.
Wobec powyższego skarga wniesiona przez I N w imieniu Spółki A jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 2 i § 3 powołanej powyżej ustawy - P.p.s.a. Z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Małgorzata Bejgerowska