Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę B. i J. K. s.c. "X." Przedsiębiorstwo Wielobranżowe na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania prowadzonego w zakresie zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za miesiące wrzesień i października 2006 r.
W dniu [...] stycznia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) strona skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego M. D., wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z pełnomocnictwem zawierającym umocowanie do wniesienia skargi kasacyjnej i reprezentowania strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mocą zarządzenia przewodniczącego z dnia 30 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Próbę doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej odpisu w/w zarządzenia na wskazany w skardze kasacyjnej adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 5 lutego 2013 r. (pierwsze awizo) i 13 lutego 2013 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez pełnomocnika skarżących podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 21 lutego 2013 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do pełnomocnika strony skarżącej (k. 79 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a"), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W ramach kontroli formalnej skargi kasacyjnej złożonej przez B. i J. K. s.c. "X." Przedsiębiorstwo Wielobranżowe od wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Po 764/12, Sąd zauważył, że znajdujące się w aktach sądowych pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu – M. D. - obejmuje swoim zakresem umocowanie jedynie do wniesienia skargi kasacyjnej i reprezentowania strony w postępowaniu z tej skargi przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnictwo to nie obejmuje natomiast umocowania do sporządzenia skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu, tak jednoznaczne wskazanie czynności, do której dokonania został umocowany pełnomocnik, zgodnie z art. 36 pkt 3 P.p.s.a., ze względu na konieczność ścisłego odczytywania zakresu pełnomocnictwa do niektórych tylko czynności w postępowaniu, musi skutkować uznaniem, że brak jest w aktach sprawy dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Skoro z art. 173 § 1 P.p.s.a. wynika, że to właśnie w zakresie "sporządzenia skargi kasacyjnej" obowiązuje tzw. przymus radcowsko-adwokacki, pełnomocnik strony dokonujący tej czynności procesowej musi posiadać umocowanie ją obejmujące.
W celu usunięcia dostrzeżonego przez Sąd braku formalnego skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżących został wezwany, w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., do uzupełnienia tego braku poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Wobec niemożności doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej przesyłki w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., została ona złożona na okres 14 dni w placówce pocztowej, przy czym jak wynika z druku zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do pełnomocnika skarżących, a dotyczącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej, zostało umieszczone – zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 5 lutego 2013 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 13 lutego 2013 r. Nieodebranie przez pełnomocnika strony skarżącej przesyłki w terminie 14 dni skutkowało na mocy art. 73 P.p.s.a. dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata.
Podkreślić bowiem należy, iż fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, albowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 5 lutego 2013 r., to od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma wypadał w dniu 19 lutego 2013 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej upływał z dniem 26 lutego 2013 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił skargę kasacyjną odrzucić (punkt I sentencji). O zwrocie z urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu od skargi kasacyjnej Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. (punkt II sentencji).