Uzasadnienie
Skarżący PB pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zwolnienie zajętej wierzytelności.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...].
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący pismem z dnia [...] wniósł sprzeciw na to postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Skarżący w odpowiedzi wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę.
Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na postanowienie WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie PB na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] w zakresie odrzucenia skargi.
Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji zajętej wierzytelności jest prawomocne od dnia [...].
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.