Uzasadnienie
W skardze złożonej w dniu [...] stycznia 2013 r. skarżący powołując się na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2012 r. o sygn. akt I SA/Po 327/12 zakwestionował zasadność zaskarżonego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...].
W uzasadnieniu skarżący zarzucił brak w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. wyznaczenia przez Dyrektora izby Skarbowej w Poznaniu terminu zakończenia sprawy Naczelnikowi Urzędu Skarbowego [...], tj. wykonania wyroku oraz niezakończenie sprawy z wniosku z dnia [...] października 2011 r.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Sąd administracyjny stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm. – dalej: "P.p.s.a."), orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie nie spełnia wymogów wskazanych w powołanym wyżej przepisie. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej (podatkowej) co do jej istoty, a ponadto nie służy na nie zażalenie. Żaden przepis szczególny (art. 3 § 3 P.p.s.a.) nie przewiduje też kontroli sądu administracyjnego nad tego rodzaju postanowieniami.
Sądowi wiadomo z urzędu, że niniejsza skarga skarżącego jest kolejną skargą na niezaskarżalne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. Postanowieniami z dnia 13 listopada 2012 r. (sygn. akt I SA/Po 901/12) oraz z dnia 17 grudnia 2012 r. (sygn. akt I SA/Po 986/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...].
W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.