Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] września 2011 r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości Spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do sierpnia 2007 r. oraz za koszt postępowania egzekucyjnego.
Pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. skarżąca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, że strona otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł i nie posiada innych możliwości zarobkowania. Dochód ten wystarcza na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych, a łączne wydatki skarżącej wynoszą około [...] zł. Strona podniosła, że w przypadku wszczęcia postępowania egzekucyjnego i zajęcia przez organ podatkowy jej rachunku bankowego, nie miałaby możliwości regulowania obowiązkowych opłat i koniecznych wydatków. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, zdaniem skarżącej, trudne do odwrócenia skutki, rzutujące na jej egzystencję i niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pogorszenie jej sytuacji finansowej. Jednocześnie skarżąca wyraziła obawy utraty dobrej opinii o swojej osobie, mimo podjęcia trudu zapewnienia miejsc pracy w społeczności lokalnej w ramach restrukturyzacji "T." S.A.
Podniesione przez skarżącą okoliczności zostały poparte stosownymi dokumentami, mającymi uprawdopodobnić spełnienie przesłanek wstrzymania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Wykonanie aktu administracyjnego, określającego zobowiązanie podatkowe, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne.
Ustalenie, czy w konkretnej sprawie sądowej zachodzi choćby jedna ze wskazanych przesłanek możliwe jest z jednej strony w oparciu o twierdzenia wnioskodawcy i przedstawioną przez niego dokumentację, z drugiej zaś strony w wyniku analizy całokształtu okoliczności faktycznych danej sprawy (por. też postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09).
W analizowanej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie przesłanki zajścia, w wyniku wykonania decyzji, trudnych do odwrócenia skutków, tzn. takich, których powstanie spowoduje istotną, trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06). Zajęcie bowiem rachunku bankowego, uniemożliwiające w konsekwencji bieżące regulowanie zobowiązań oraz powodujące utratę środków do życia, jest niewątpliwie dotkliwym skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniającym udzielenie przez Sąd ochrony tymczasowej.
Niezależnie od powyższych ustaleń, w ocenie Sądu konieczność pozytywnego załatwienia wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a., wynika także z faktu opieszałości organu podatkowego, który przedmiotową sprawę wszczął dopiero po 4 latach od powstania zaległości podatkowych. Taki przypadek braku staranności organu w dbaniu o interes podatnika i jednocześnie niewypełnianie podstawowych zadań władzy publicznej w demokratycznym państwie prawa, winien znaleźć odzwierciedlenie w działaniach Sądu na rzecz ochrony wskazanych wyżej interesów jednostki.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o treść art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.