Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] o sygn. akt [...] ustanowił dla MK doradcę podatkowego. Dnia [...] Krajowa Izba Doradców Podatkowych wyznaczyła dla MK pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego PK.
Ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu doradca podatkowy PK pismem z dnia [...] wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], którym w punkcie I oddalono skargę MK na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2005 r. do marca 2007 r. W skardze kasacyjnej wniósł również o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zgodnie z normami przepisanymi.
Na rozprawie w dniu [...] doradca podatkowy PK złożył oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały pokryte w całości ani w części i wniósł o ich zasądzenie (por. protokół rozprawy z dnia [...], sygn. akt [...] – karta nr [...] akt sądowych).
Wyrokiem z dnia [...], sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną MK, przy czym wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku ze stanowiskiem zaprezentowanym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów w sprawie I FPS 3/13 został przekazany do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153, dalej jako "rozporządzenie").
Na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.
Natomiast § 4 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z treści § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wynika, że wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sadem Administracyjnym – 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy – 100% tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. g) rozporządzenia kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy; powyżej 200.000 zł – 7.200,- zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie (por. § 2 ust. 3 rozporządzenia).
Mając powyższe na uwadze należało przyznać doradcy podatkowemu PK wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną obejmującą sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, powiększone o stawkę podatku od towarów i usług w łącznej wysokości [...] zł (wynagrodzenie [...] zł + podatek VAT [...] zł).
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz § 3 ust. 2 pkt 1 i § 2 ust. 3 rozporządzenia należało postanowić, jak w sentencji.