Uzasadnienie
Skarżący M. Ł. i I. Ł., reprezentowani przez adwokata, pismem z 6 października 2022 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z 29 kwietnia 2022 r., nr [...], odmawiającą M. Ł. zwrotu części nieruchomości oznaczonej dawniej nr [...] i [...] (obecnie odpowiadającej działce nr [...]), położonej we W., dla której Sąd Rejonowy we W. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], stanowiącą własność Gminy W..
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga I. Ł. jest niedopuszczalna, a w związku z tym podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. – w skrócie: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z 31 sierpnia 2022 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z 29 kwietnia 2022 r., nr [...], odmawiającą M. Ł. zwrotu części nieruchomości oznaczonej dawniej nr [...] i [...] (obecnie odpowiadającej działce nr [...]), położonej we W., dla której Sad Rejonowy we W. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], stanowiącą własność Gminu W..
Analiza treści zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, nie budzi wątpliwości, że przedmiot zawartego w nich rozstrzygnięcia dotyczył wyłącznie M. Ł., a tym samym nie dotyczył skarżącej – I. Ł. (żony M. Ł.).
W ocenie Sądu, skoro skarżąca I. Ł. nie była adresatem zaskarżonej decyzji, ani nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją, to należało uznać, że jej skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Sąd zauważa, że w postępowaniu administracyjnym przed organem I instancji, I. Ł. brała udział jedynie jako pełnomocnik skarżącego, a nie jako strona postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.