Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga [...] (zwanego dalej: skarżący) z dnia [...] września 2018 r. na nakaz płatniczy Wójta Gminy (zwanego dalej: Wójt) z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 roku, poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa). Powołane przepisy statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, dopóki postępowanie takie nie zostało zakończone wydaniem merytorycznego orzeczenia przez organ II instancji.
Stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja Wójta z dnia [...] lipca 2018 r. jest decyzją wydaną przez organ I instancji, od której stronie służyło prawo wniesienia odwołania, o czym zresztą strona została pouczona (k. 3 verte akt sądowych). Od decyzji Wójta służy bowiem prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], jako organu wyższej instancji.
W świetle powyższego złożenie przez skarżącego do Sądu przedmiotowej skargi na decyzję organu I instancji, od której służy w toku postępowania administracyjnego środek zaskarżenia, należy uznać za niedopuszczalne.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 Ppsa skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.