Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 844/14 tutejszy Sąd uchylił interpretacje indywidualną wymienioną w rubrum niniejszego postanowienia.
Pismem z dnia 18 marca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o sprostowanie sentencji wyżej wymienionego wyroku. W uzasadnieniu tego wniosku zauważono, że w treści sentencji wyroku niewłaściwie określono datę i numer interpretacji indywidualnej będącej przedmiotem skargi. Omyłkowo użyto bowiem sformułowania "z dnia [...] Nr [...]" zamiast poprawnego sformułowania "z dnia [...] Nr [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 nr 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") - Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak wskazuje się w doktrynie, sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony [tak: B. Dauter,. B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2013].
Za niedokładność w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. uznaje się niedokładne określenie stron postępowania, czy nieprawidłowe oznaczenie imienia; błąd pisarski to niewłaściwe użycie wyrazu, błąd gramatyczny czy mylna pisownia; oczywista omyłka to inne oczywiste, niemerytoryczne uchybienie [tak: postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1088/09, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl].
Omyłka która zaszła w treści sentencji wyroku z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 844/14 ma charakter błędu pisarskiego. W świetle całokształtu akt sprawy nie budzi bowiem wątpliwości, że interpretacja indywidualna w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych wydana na wniosek skarżącej jest datowana na dzień [...] i opatrzona jest numerem [...]. Mając powyższe na uwadze wniosek Dyrektora Izby Skarbowej w P. o sprostowanie wyroku z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 844/14 jest w pełni zasadny.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.