Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 października 2010r. R. Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia w sprawie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne.
Na rozprawie w dniu 15 marca 2011r. skarżący oświadczyły, że cofa złożoną skargę na wskazane powyżej postanowienie. Składając takie oświadczenie strona skarżąca dała wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do Sądu, a w konsekwencji poddania sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W analizowanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. W tym stanie rzeczy zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowo-administracyjnego.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Z tych względów i na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
|/-/ R. Wiatrowski |/-/ K. Pawlicki |/-/ K. Nikodem |