Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. M. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], odmawiającą wznowienia postępowania kontrolnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], określającą X. Sp. z o.o. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2007 r., marzec, maj, czerwiec, lipiec i listopad 2008 r. oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za styczeń, luty, kwiecień, sierpień, wrzesień, październik i grudzień 2008 r. Równocześnie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z wpisu od skargi.
W odpowiedzi na skargę z dnia 9 września 2014 r. organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność, wskazując, że skarżący, przedmiotem zaskarżenia uczynił nieostateczną decyzję organu I instancji z dnia [...], nr [...].
Mocą zarządzenia z dnia 11 września 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis powyższego zarządzenia, przesłana na adres podany w skardze, została w dniu 8 października 2014 r. zwrócona do Sądu z adnotacją, że adresat "wyprowadził się".
Skarżącemu nie doręczono ponadto przesyłek zawierających odpis odpowiedzi na skargę (pismo z dnia 30 września 2014 r.) oraz zarządzenia z dnia 15 października 2014 r., mocą którego Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy skarga z dnia 14 sierpnia 2014 r. jest skargą:
- - na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...],
- - na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], pod rygorem przyjęcia, że skarga z dnia 14 sierpnia 2014 r. jest skargą na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...].
Obie w/w przesyłki pocztowe, skierowane do skarżącego na adres podany w skardze, również zostały zwrócone do Sądu z adnotacją "adresat wyprowadził się".
W związku z adnotacjami dokonanymi przez doręczyciela na korespondencji skierowanej do skarżącego, Sąd pismem z dnia 21 listopada 2014 r. wystąpił do Urzędu Miejskiego w [...] o podanie aktualnego miejsca pobytu stałego lub czasowego M. N. W piśmie z dnia 1 grudnia 2014 r. Urząd Miejski w [...] poinformował Sąd, że M. N. zameldowany jest na pobyt stały w [...] na os. X. lok. [...].
Próbę doręczenia stronie skarżącej odpisu zarządzenia Sądu z dnia 15 października 2014 r., na wskazany w piśmie Urzędu Miejskiego w [...] z dnia 1 grudnia 2014 r. adres, podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 11 grudnia 2014 r. (pierwsze awizo) i 22 grudnia 2014 r. (powtórne awizo). Pismo to nie zostało przez skarżącego podjęte w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 3 stycznia 2015 r. nastąpił jego zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 88 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
Powołany przepis stanowi podstawę do fakultatywnego zawieszenia postępowania z uwagi na przeszkody natury formalnej leżące po stronie skarżącego, powstałe na skutek naruszenia przez niego obowiązków wynikających z P.p.s.a.
Ponadto wskazać należy, że art. 46 § 2 P.p.s.a. nakłada m.in. na stronę postępowania obowiązek wskazania w pierwszym piśmie w sprawie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Z kolei przepis art. 70 § 1 P.p.s.a. stanowi, że strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (art. 70 § 2 P.p.s.a.).
Niezachowanie tych wymogów ma charakter braków formalnych. Jednakże gdy skarżący nie podał adresu bądź wskazał zły adres, wówczas skuteczne wezwanie go do usunięcia tych braków, jak również poinformowanie go o ciążących w tym zakresie obowiązkach może okazać się niemożliwe. Wówczas, w sytuacji gdy sprawie nie będzie można nadać dalszego biegu celowe może się okazać zawieszenie postępowania (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 287)
Podkreślenia wymaga, że przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy zostały wyczerpane wymagane w danych okolicznościach czynności Sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka do zawieszenia postępowania. Podnieść bowiem należy, że M. N. w skardze z dnia 14 sierpnia 2014 r., jako adres do doręczeń wskazał: ul. A., [...]-[...] P. Jak już wyżej stwierdzono, doręczenie skarżącemu korespondencji na podany przez niego adres okazało się nieskuteczne. Podkreślenia przy tym wymaga, iż Sąd podjął z urzędu czynności zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu i w tym celu wystąpił do Urzędu Miejskiego w [...] o podanie, na podstawie prowadzonej przez Urząd ewidencji ludności, aktualnego miejsca pobytu stałego lub czasowego M. N. W odpowiedzi na powyższe zapytanie, Urząd Miejski w [...] pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. poinformował Sąd, że M. N. zameldowany jest na pobyt stały w [...] na os.
X. lok. [...]. Zaznaczyć jednak należy, że skierowana na ten adres korespondencja również nie została doręczona skarżącemu i po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 11 i 22 grudnia 2014 r.) nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 88 akt sąd.).
Mając na względzie powołane wyżej okoliczności, a w szczególności fakt, że nie udało się doręczyć skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę wraz z pismem przewodnim Sądu z dnia 30 września 2014 r., które zawierało pouczenie o obowiązku zawiadomienia sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania i konsekwencji zaniedbania tego obowiązku, i stanowiło de facto pierwsze pismo w sprawie, Sąd uznał, że nie można tego pisma pozostawić w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Na marginesie wskazać należy, iż zawieszone postępowanie zostanie w każdej chwili podjęte, jeżeli ustanie przyczyna zawieszenia, co w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia aktualnego adresu skarżącego (art. 128 § 1 P.p.s.a.). Ponadto trzeba zaznaczyć, że zgodnie z art. 130 § 1 P.p.s.a. w razie nie złożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w ciągu 3 lat od daty jego zawieszenia, Sąd umorzy postępowanie sądowe.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.