Uzasadnienie
Skarżący A. T. wniósł skargę na wskazaną w sentencji postanowienia interpretację indywidualną Ministra Finansów.
Próbę doręczenia skarżącemu powyższej interpretacji podjęto dwukrotnie, tj. w dniach [...] lutego 2017 r. r. (pierwsze awizo) i [...] lutego 2017 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza. W dniu [...] lutego 2017 r. nastąpił zwrot korespondencji do organu (k. [...] akt administracyjnych).
W dniu [...] marca 2017 r skarżący skontaktował się telefonicznie z organem. Z informacji uzyskanych od organu okazało się, że organ wydał interpretację o nr [...] w dniu [...] lutego 2017 r., jednak informację na ten temat wysłał na nieprawidłowy adres mailowy. W związku z tym, ze pomimo dwukrotnego awizowania, żadne awizo nie dotarło do skarżącego, skarżący pismem z dnia [...] marca 2017 r. zwrócił się do organu o ponowne przesłanie przedmiotowej interpretacji.
W dniu [...] kwietnia 2017 r. skarżący osobiście odebrał uwierzytelnioną kopię interpretacji indywidualnej. Natomiast w dniu [...] kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] maja 2017 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poinformował stronę, że wezwanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Interpretacja została doręczona w oparciu o art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: "Ordynacja podatkowa"). w dniu [...] lutego 2017 r. Oznacza to, że termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa – wynikający z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") – upłynął z dniem [...] marca 2017 r. Wezwanie wpłynęło do organu w dniu [...] kwietnia 2017 r. (data wynikająca ze stempla pocztowego [...] kwietnia 2017r.), czyli czynności tej dokonano z uchybieniem terminu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a.
Dodatkowo organ wskazał, że zgodnie z przepisem art. 52 § 3 zdanie drugie Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Tym samym, w ocenie Dyrektora, to do kognicji Sądu należeć będzie ocena, czy pomimo wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa z uchybieniem terminu, skarga będzie mogła być rozpoznana.
W dniu [...] czerwca 2017 r. skarżący, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Interpretację z dnia [...] lutego 2017 r., zarzucając jej m.in. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.; dalej: "O.p.") oraz 52 § 3 P.p.s.a., przez wadliwe przyjęcie, że zaskarżona interpretacja została doręczona skarżącemu w dniu [...] lutego 2017 r. w sytuacji gdy, organ wadliwie powiadomił skarżącego o jej wydaniu, poprzez wysłanie informacji w tym zakresie na adres mailowy [email protected], w sytuacji gdy adresem mailowym wskazanym przez stronę był [email protected].
Ponadto skarżącemu nie pozostawiono pod wskazanym adresem, tak pierwszego jak i powtórnego awiza, co może być spowodowane okolicznością zamieszkiwania w tej samej klatce dwóch osób o nazwisku [...], czego konsekwencją było prawdopodobnie umieszczenie awiz pod nazwiskiem tej drugiej osoby. W konsekwencji doszło do uznania przez organ, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane przez skarżącego w dniu [...] kwietnia 2017 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu, w sytuacji, gdy zostało wniesione w terminie dwóch tygodni od dnia prawidłowego doręczenia interpretacji przez organ, które miało miejsce [...] kwietnia 2017 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, zaś z ostrożności procesowej podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 53 § 2 zd. 2 P.p.s.a., Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę.
Wskazać należy, że art. 52 § 3 P.p.s.a., określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną, wymienia dwa warunki jej dopuszczalności tj. skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc skarżący wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, zaś niespełnienie któregokolwiek z nich czyni skargę niedopuszczalną.
Odnosząc się do argumentacji skargi należy stwierdzić, że brak jest podstaw do kwestionowania stanowiska, że przesyłka zawierająca indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego została stronie doręczona skutecznie w trybie art. 150 O.p. w dniu [...] lutego 2017 r. Wynikające z art.150 § 2 O.p. domniemanie, nie zostało przez skarżącego podważone. Domniemanie to ma charakter wzruszalny, lecz ciężar obalenia domniemania doręczenia przesyłki przez awizo ciąży na stronie skarżącej. W związku z powyższym Sąd przyjął, że interpretacja została skutecznie doręczona w dniu [...] lutego 2017 r., gdyż przesyłkę dwukrotnie awizowano, co wynika z adnotacji na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki doręczanej przez pocztę jeżeli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone.
Korzysta z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Podejmując próbę obalenia domniemania należy mieć na względzie, że na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia wiarygodnych środków dowodowych. Za taki wiarygodny środek dowodowy nie mogą być uznane pismo skarżącego z dnia [...] marca 2017 r. W przypadku kwestionowania prawidłowości doręczenia przesyłki, która według dokumentu poświadczenia odbioru zawiera wymagane informacje i dane, niezbędne jest przedstawienie wyniku reklamacji, rozpatrzonej przez Pocztę [...].
Skoro Minister Finansów wydał interpretację indywidualną w dniu [...] lutego 2017 r., którą skutecznie doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2017 r. Ten właśnie dzień uznać należy za moment, w którym skarżący uzyskał wiadomość o wydaniu interpretacji. W świetle powołanego art. 52 § 3 P.p.s.a. skarżący powinien, w terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej tj. do dnia [...] marca 2017 r. (poniedziałek), wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie spełnił tego warunku, ponieważ wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa dopiero w dniu [...] kwietnia 2017 r., a więc z naruszeniem ww. ustawowego terminu.
Oczywistym jest, w przypadku doręczenia pisma w sposób zastępczy, że strona dowiedziała się o wydanej na jej wniosek interpretacji w dniu [...] marca 2017 r., tj. gdy uzyskała telefoniczną informację od organu. Niemniej, w takim wypadku, to strona powinna uprawdopodobnić brak zawinienia w podjęciu czynności odebrania pisma przechowywanego przez okres 14-dni, a następnie podjęciu czynności wezwania organu do usunięciu naruszenia prawa. Skoro skarżący dowiedział się o wydanej wobec niego interpretacji w dniu [...] marca 2017 r. to 14 dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu [...] marca 2017 r. Wezwanie zostało złożone dopiero [...] kwietnia 2017 r.
Należy stwierdzić, że kryterium braku winy, jako przesłanka rozpoznania sprawy przez sąd, mimo uchybienia terminu, o czym stanowi art. 52 § 3 P.p.s.a. wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zatem o braku winy można mówić w sytuacji, gdy skonfrontowanie danej przeszkody z obiektywnymi miernikami staranności doprowadzi do wniosku, że zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie mógł przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu do jej dokonania nawet przy użyciu największego, możliwego w danych warunkach, wysiłku. Innymi słowy, jeżeli przy dochowaniu należytej staranności możliwe było dokonanie czynności w wyznaczonym terminie, to zaniechanie stosownych działań, dzięki którym termin mógłby być zachowany, świadczy o niemożności stwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu.
W przypadku indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego trzeba mieć na uwadze to, że wszystkie wydane akty są niezwłocznie zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej. Tak więc nie można mówić o braku zawinienia w dotrzymaniu procesowego terminu wezwania organu do usunięciu naruszenia prawa, z uwagi na brak możliwości zapoznania się z treścią interpretacji, która została wydana wobec skarżącego. Trzeba przy tym podkreślić, że skarżący, poza kwestionowaniem prawidłowości doręczenia interpretacji, nie przedstawia żadnych innych argumentów na okoliczność braku zawinienia w uchybieniu terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu, z treści art. 52 § 3 P.p.s.a. wywieść należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Wykładnia językowa tego przepisu wskazuje wyraźnie, iż 14-dniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania. Przy czym skuteczne wezwanie oznacza wezwanie wniesione zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a., a więc wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi sądowo-administracyjnej. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone po upływie ustawowego 14-dniowego terminu, a więc wezwanie bezskuteczne, wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a.
W konkluzji Sąd stwierdza, że skarga była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.