Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2019 r. K. P. S.A. z siedzibą w [...] (dalej jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych obejmujących okres od [...] kwietnia 2012 r. do [...] marca 2013 r. w kwocie [...]zł. W dniu [...] października 2019 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie [...]zł (wtórnik otrzymanych zleceń płatniczych, k. 2 akt sąd.).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 44 akt sąd.), które wpłynęło do Sądu w dniu [...] stycznia 2020 r. (data prezentaty Sądu na piśmie, k. 43 akt sąd.), skarżąca oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazana regulacja stanowi, że cofnięcie skargi sprowadza się w istocie do rezygnacji przez skarżącego z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jego praw i interesów, a tym samym do rezygnacji z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu (por. wyrok WSA w [...] z dnia [...] września 2004 r., sygn. akt III SA/Wa [...], dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Na podstawie art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W kontekście powyżej powołanych regulacji prawnych stwierdzić należy, że pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. skarżąca cofnęła skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd rozpoznając złożone przez skarżącą oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Jednocześnie Sąd stwierdza, że oświadczenie strony skarżącej o cofnięciu skargi wpłynęło do Sądu w dniu [...] stycznia 2020 r. (data prezentaty Sądu, k. 43 akt sąd), a więc przed dniem rozpoczęcia rozprawy, która odbyła się w dniu [...] stycznia 2020 r., co czyni zasadnym zwrócenie skarżącej uiszczonego w niniejszej sprawie wpisu od skargi.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł, jak w pkt II sentencji, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.