Uzasadnienie
Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] o nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług, została wydana w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] o nr [...], w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego. Na tę ostatnią decyzję wniesiona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga ta została zarejestrowana w sprawie o sygn. akt III SA/Po 181/07 i do chwili obecnej nie została przez Sąd rozpoznana.
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie B. J. zarzuciła decyzji, której przedmiotem jest podatek od towarów i usług, naruszenie następujących przepisów:
- 1) art. 247 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez skierowanie decyzji do B. J. i S.J. jako osób fizycznych,
- 2) art. 11 c ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym,
- 3) art. 65 § 5 w zw. z art. 65 § 4 pkt. 2 lit. c) ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802 ze zm.)
Nie ulega wątpliwości, że sądowe rozstrzygnięcie w przedmiocie legalności uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Prawidłowe zatem rozpoznanie wszystkich zarzutów skargi, w tym także wskazanych powyżej w pkt.
2) i 3) zależne jest od bytu decyzji w sprawie celnej. W obecnym stanie sprawy rozpoznania przedmiotowej skargi nie można ograniczyć jedynie do badania części zarzutów lub jednej z wniesionych skarg i przesądzać o ich zasadności. Poza tym przemawiają za tym względy ekonomiki procesowej, gdyż prejudycjalne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła przesądza o zasadności części zarzutów w niniejszym postępowaniu. Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że nie można na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego rozstrzygać o zasadności części skargi.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej w sprawie o sygn. III SA/Po 181/07. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.
M. Bejgerowska J. Małecki G. Gorzan