Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 2 kwietnia 2007r. J. G. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. o zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 w wysokości [...] zł wraz z kwotą wynikającą z oprocentowania tej nadpłaty.
Zdaniem podatnika zasadność wniosku wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r. (sygn. akt K 45/01), uznającego za niezgodne z art. 2 Konstytucji RP przepisy art. 2 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 95, poz. 1101).
Wskazał również, iż prowadzi działalność gospodarczą pod firmą Zakład "G." z siedzibą w W.. Decyzją Sekretarza Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej Pełnomocnika do Spraw Osób Niepełnosprawnych z dnia [..] grudnia 1996r. Zakład ten uzyskał status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony. W ramach prowadzonej działalności podatnik realizował inwestycję polegającą na budowie kompleksu produkcyjno - handlowo - administracyjnego w K. koło W.. Zakład ten został przystosowany do pracy osób niepełnosprawnych.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. decyzją z [..]. odmówił podatnikowi zwrotu nadpłaty w całości, podnosząc, iż w rozpatrywanym przypadku nie ma zastosowania powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Podatnik uzyskał bowiem status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony.
Orzekając na skutek odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z [..]. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika.
Na powyższą decyzję J..G. wniósł skargę, zarzucając m.in. naruszenie art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez uznanie, iż art. 2 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie, w jakim przedsiębiorców prowadzących zakłady pracy chronionej na podstawie decyzji wydanej przed rokiem 1998 na czas nieokreślony pozbawia uprawnień określonych w art. 31 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 tegoż artykułu ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 listopada 1999r., nie jest niezgodny z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku, wyrażonymi w art. 2 Konstytucji, w zakresie, w jakim nie przewiduje regulacji przejściowych niezbędnych dla zapewnienia ochrony interesów tej grupy prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w ich zakładach, a w konsekwencji poprzez uznanie, że w odniesieniu do tej grupy przedsiębiorców wyrok Trybunału nie ma zastosowania.
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2008r. sygn. I SA/Po 1630/07 Sąd, na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) zawiesił postępowanie.
Uznał, iż odpowiedź na przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pytanie prawne do Trybunału co do zgodności art. 1 pkt 8 w zw. z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim, nie przewidując przepisów przejściowych, zmienił zasady wyliczenia kwoty podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi na rzecz zakładów pracy chronionej, które na dzień 30 listopada 1999r. miały status zakładów pracy chronionej przyznany bezterminowo decyzjami wydanymi na podstawie ustawy z dnia 9 maja 1991r. o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych, pomimo że dotyczy ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, umożliwi stwierdzenie, że tezy postawione w wyroku Trybunału z 25 czerwca 2002r. mogą być stosowane również do podmiotów posiadających status zakładu pracy chronionej przyznany na czas nieokreślony w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych.
Postępowanie zostało podjęte 19 stycznia 2009r.
Pismem procesowym z dnia [..] lutego 2009r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. SK 30/07, której przedmiotem jest zbadanie zgodności art. 2 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z art. 2, art. 32, art. 64 ust. 2 i art. 69 Konstytucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 95, poz. 1101) w przepisie art. 31 ust. 2 ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm.) dodano pkt 4 w brzmieniu "podatków dochodowych". Tym samym przewidziane w art. 31 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy zwolnienie prowadzącego zakład pracy chronionej z podatków nie dotyczyło, od dnia 1 stycznia 2000r., podatków dochodowych.
Sąd zwraca przy tym uwagę, iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 35 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2000, Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), przewidujący zwolnienie z podatku dochodów z działalności gospodarczej osób zatrudniających osoby niepełnosprawne, w zakresie i na zasadach określonych w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, przestał obowiązywać, zgodnie z art. 8 ustawy z 9 listopada 2000r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 1104), dopiero z dniem 1 stycznia 2001r. Nie ulega jednak wątpliwości, iż likwidacja zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec użycia określenia "podatków dochodowych" nastąpiła już 1 stycznia 2000r., mimo iż przepis art. 21 ust. 1 pkt 35 pdof formalnie skreślony został dopiero z dniem 1 stycznia 2001r.
Wspomniany przepis art. 31 ust. 2 pkt 4 ustawy o rehabilitacji pozostawał wobec art. 21 ust. 1 pkt 35 pdof lex specialis. Za takim poglądem przemawia również okoliczność, iż art. 21 ust. 1 pkt 35 pdof został wyłączony nowelą z 20 listopada 1999r., jako regulacją, która weszła w życie z późniejszą datą, aniżeli ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych - reguła kolizyjna chronologiczna (por. wyrok WSA we Wrocławiu I SA/Wr 1845/04, wyrok NSA II FSK 1436/06).
Przedmiotem skargi konstytucyjnej w sprawie o sygn. SK 30/07 jest zbadanie zgodności art. 2 pkt 2 w zw. z art. 4 ustawy z 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z art. 2, art. 32, art. 64 ust. 2 i art. 69 Konstytucji RP. Tym samym, uwzględniając powyższe rozważania, uznać należy, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależeć będzie od wyniku toczącego się przed Trybunałem postępowania o sygn. SK 30/07.
W tym stanie rzeczy, mając dodatkowo na uwadze kwestie praktyczne (uniknięcie wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego), postanowiono, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji.
/-/ G. Gorzan /-/ K. Wolna - Kubicka /-/ J. Ruszyński