Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] S.A. w P. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2015r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, wyrokiem z dnia 13 grudnia 2018r. sygn. akt I SA/Po 885/18 uchylił zaskarżoną interpretację oraz zasądził na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.
Uzasadnienie powyższego wyroku zawiera oczywistą omyłkę pisarską, polegającą na błędnym oznaczeniu od strony drugiej do strony czternastej sygnatury sprawy jako " I SA/Po 628/18".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie: "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Sprostowaniu podlegają jednak tylko takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter.
Wskazać należy, że sprostować można wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt: I OSK 1373/11, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, przy sporządzaniu uzasadnienia wyroku z dnia 19 sierpnia 2018 r. doszło do oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu sygnatury sprawy. Z sentencji wyroku jak i uzasadnienia jednoznacznie wynika, że rozpoznawana w dniu 13 grudnia 2018r. sprawa dotyczyła skargi [...] S.A. w Poznaniu na interpretację indywidualną Ministra [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...].
Niniejsze sprostowanie jest dopuszczalne, gdyż nie ma żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.