Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...], decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] określił [...] zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie [...] zł. Z uzasadnienia decyzji wynika, że świadczenie mieszkaniowe od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wypłacane podatnikowi w 2011 r. nie korzystało ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu przepisu art. 21 ust. 1 pkt 47c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) – dalej: "u.p.d.f. W konsekwencji Wojskowa Agencja Mieszkaniowa, jako płatnik powinna pobierać zaliczkę od wypłacanych świadczeń.
Dyrektor Izby Skarbowej w [...] po rozpatrzeniu odwołania podatnika decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy podkreślił fakt wyodrębnienia przez ustawodawcę ściśle określonego katalogu zwolnień skierowanych do żołnierzy, wśród których nie zostały wymienione świadczenia mieszkaniowe stanowiące przedmiot sporu.
W skardze podatnik domagał się uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. - w całości oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Decyzjom zarzucił naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis ten nie obejmuje swoim zakresem kwot wypłaconych podatnikowi przez Wojskową Agencję Mieszkaniową tytułem świadczenia mieszkaniowego, o którym mowa w art. 24 ust. 3 oraz art. 21 ust. 2 pkt 3 w zw. z art. 48d ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.). Uzasadniając skargę podkreślił, że wykładnia art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f. nie pozostawia wątpliwości, że przed 1 stycznia 2012 r., świadczenia mieszkaniowe były zwolnione z opodatkowania.
Dyrektor Izby Skarbowej w [...] w odpowiedzi stwierdził, że zarzuty zawarte w skardze, nie zasługują na uwzględnienie. Jednakże po ponownym rozpatrzeniu ustaleń faktycznych i dalszej wykładni przepisów prawa podatkowego, mając na względzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", uwzględnił zarzuty skargi i decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy stwierdził, że zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 47c u.p.d.f.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie podlegało umorzeniu.
Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy w skutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez podatnika na wskazaną w sentencji decyzję, stało się bezprzedmiotowe.
Dlatego sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym uwzględnienie wniosku o zwrot skarżącemu kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony przez skarżącego wpis od skargi w wysokości [...] zł, wynagrodzenie doradcy podatkowego w wysokości [...] zł, oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości [...] zł.