Skoro skarżący zakończył pobyt za granicą w okresie, w którym obowiązywał przepis art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./, to prawo skarżącego do korzystania ze zwolnienia przywiezionego mienia /tzw. przesiedleńczego/ od cła, kształtowało się na gruncie przepisów obowiązujących w dniu powrotu do kraju, a więc obowiązujących 20 października 1995 r.
Realizacja prawa do zwolnienia przywiezionych rzeczy - w ramach nabytego prawa - następuje więc zgodnie z tymi przepisami i to bez względu na to czy przywóz rzeczy nastąpił po dniu 28 października 1995 r. tzn. w czasie, kiedy zaczęła obowiązywać zmiana Prawa celnego wprowadzona ustawą z dnia 22 czerwca 1995 r. o zmianie ustawy Prawo celne /Dz.U. nr 87 poz. 434/.
W związku z powyższym skarżący, który w dniu 20 października 1995 r. powrócił do kraju i odprawił w tym dniu część przywiezionego mienia przesiedleńczego, nie utracił prawa do zwolnienia od cła rzeczy wyszczególnionych w spisie rzeczy mienia przesiedleńczego, które przywiózł do kraju i przedstawił do odprawy celnej po dniu 28 października 1995 r. (...) Podobny pogląd wyraził Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 15 lipca 1996 r. K 5/96 /OTK ZU 1996 nr 4 poz. 30/.
Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.