Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] R. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...], nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidulanej sprawie w podatku od towarów i usług.
W piśmie z dnia 31 grudnia 2014 r. (data wpływu 9 stycznia 2015 r.) skarżący oświadczył, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania oraz o zwrot uiszczonego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazana regulacja stanowi, że cofnięcie skargi sprowadza się w istocie do rezygnacji przez skarżącego z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jego praw i interesów, a tym samym do rezygnacji z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 września 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 2058/03, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Na podstawie art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma cofniętego.
W kontekście powyżej powołanych regulacji prawnych stwierdzić należy, że pismem z dnia 31 grudnia 2014 r. skarżący cofnął skargę na wskazane w sentencji postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidulanej sprawie w podatku od towarów i usług. Sąd rozpoznając złożone przez skarżącego oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu.
Mając na względzie powyższe, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł, jak w pkt II sentencji, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.