Uzasadnienie
Pismem z dnia 01 kwietnia 2015 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na wymienione w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. Do skargi dołączone zostało udzielone na rzecz K. K. pełnomocnictwo z dnia 02 stycznia 2014 r. (k. [...] akt sądowych) do reprezentowania skarżącej spółki przed organami administracji podatkowej, celnej, ZUS oraz innymi urzędami administracji państwowej i samorządowej we wszelkich kwestiach dotyczących składania za spółkę deklaracji podatkowych oraz deklaracji dotyczących ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych, aktualizacji danych spółki, reprezentowania spółki w trakcie kontroli podatkowych, celnych oraz kontroli ZUS, w tym w szczególności do podpisywania dokumentów oraz sporządzania wszelkich aktów i oświadczeń oraz dokonywania wszelkich zmian w tym zakresie, które pełnomocnik uzna za konieczne lub przydatne.
Pełnomocnictwo zostało udzielone przez K. X. oraz J. O. – członków zarządu skarżącej. Do skargi dołączono ponadto informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestr przedsiębiorców pobraną na podstawie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (k. [...] – [...] akt sądowych). Przedłożona przez pełnomocnika skarżącej informacja z KRS została wydana z uwzględnieniem stanu na dzień 08 kwietnia 2015 r. z informacji tej wynika, że na dzień 08 kwietnia 2015 r. do składania oświadczeń w imieniu skarżącej uprawnieni byli dwoje członków zarządu lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Co istotne, z informacji tej wynika, że ostatniego z wpisów dokonano w dniu 29 września 2014 r.
Mając na uwadze fakt, że z załączonych do skargi dokumentów nie wynika jakie osoby były upoważnione do składania oświadczeń woli w imieniu skarżącej na dzień sporządzenia pełnomocnictwa dla występującego w sprawie pełnomocnika – tj. na dzień 02 stycznia 2014 r. – zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 maja 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie dokumentu określającego reprezentację strony skarżącej – tj. pełnego odpisu z KRSu, oraz poprzez wskazanie, że pełnomocnik skarżącej spełnia wymogi z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."). W zarządzeniu zastrzeżono, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni skutkować będzie jej odrzuceniem.
Odpis zarządzenia wzywającego pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi wraz z odpowiedzią na skargę doręczono dnia 29 czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych), z tym też dniem rozpoczął bieg 7-dniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi, który upłynął z dniem 6 lipca 2015 r. W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącej nie uzupełniła ich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 29 p.p.s.a. – przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Oznacza to, że pełnomocnik spółki, który tak jak w niniejszej sprawie wnosi do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę zobowiązany jest dołączyć do niej zarówno dokument pełnomocnictwa, jak i dokument, z którego będzie wynikał podmiot umocowany w spółce do udzielania pełnomocnictw [por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2013 r. sygn. akt II GSK 1541/13, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej pomimo kierowanych do niej wezwań w tym przedmiocie nie przedłożyła dokumentu z którego wynikałby sposób reprezentacji skarżącej na dzień 02 stycznia 2014 r. – tj. na dzień sporządzenia znajdującego się w aktach sprawy (k. [...] akt sądowych) dokumentu pełnomocnictwa.
Z dołączonej do skargi informacji z KRS wynika jedynie sposób reprezentacji skarżącej na dzień 08 kwietnia 2015 r., co więcej z informacji tej wynika, że ostatniego wpisu dokonano w dniu 29 października 2014 r., a więc już po dniu sporządzenia znajdującego się w aktach dokumentu pełnomocnictwa procesowego. W świetle powyższego należało uznać, że przedłożony przez pełnomocnika skarżącej spółki wydruk informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi z KRS nie pozwala na przyjęcie, że osoby które w imieniu skarżącej sporządziły znajdujący się w aktach dokument pełnomocnictwa były umocowane do reprezentowania skarżącej na dzień 02 stycznia 2014 r. – tj. na dzień udzielenia pełnomocnictwa dla występującego w sprawie pełnomocnika.
Do dnia wydania niniejszego orzeczenia pełnomocnik skarżącej nie wyjaśniła ponadto, czy spełnia ona wynikające z art. 35 p.p.s.a. wymogi. Zgodnie z postanowieniami § 2 wskazanego artykułu – pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Z treści dokumentu pełnomocnictwa nie wynika, przy tym, żeby K K. była pracownikiem skarżącej spółki.
Co więcej w ocenie Sądu przedłożone przez pełnomocnik pełnomocnictwo nie upoważnia do reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dokumencie pełnomocnictwa wskazując na zakres umocowania pełnomocnika wskazano jedynie na reprezentowanie skarżącej przed organami administracji podatkowej, celnej, ZUS oraz innymi urzędami administracji państwowej i samorządowej, w świetle takiej treści dokumentu pełnomocnictwa nie sposób uznać aby K K. była upoważniona do wnoszenia w imieniu skarżącej skarg do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz do występowania w zainicjowanych w ten sposób postępowaniach.
Reasumując wskazać należy, że pełnomocnik skarżącej w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uzupełnia ich, w takiej sytuacji skarga ulega odrzuceniu stosownie do dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym – Sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Rozstrzygnięcia zawartego w pkt II. sentencji orzeczenia dokonano w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.