Uzasadnienie
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a., od pism (skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania) wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.).
Wniesiona skarga dotyczy odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Postępowanie to uregulowane jest przepisami rozdziału 15 działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. z 2005 r., Dz.U. Nr 8, poz. 60 ze zm. - dalej: Ord. pod.). Przedmiotem tegoż postępowania nie jest określenie bądź ustalenie zobowiązania podatkowego (należności pieniężnej), a ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązanie podatkowe. Dlatego też mając na uwadze § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 - dalej: rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r.) od wniesionej skargi powinien być uiszczony wpis stały, w kwocie 500 zł. Jak wynika z akt sprawy skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżącego– radcę prawnego.
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) pismo wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeśli podlega opłacie stałej. W tym stanie rzeczy skarżący reprezentowany w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika winien był bez wezwania opłacić wpis stały od skargi na decyzję w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej, w momencie jej wniesienia do sądu (art. 219 § 1 p.p.s.a.). Skarga nie została opłacona, w związku z powyższym zgodnie z art. 221 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu bez wezwania o uiszczenie opłaty.
W tych okolicznościach na podstawie art. 221 w związku z art. 230 §1 i 2 Sąd orzekł jak w sentencji.
/-/ K. Nikodem