Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2012 r. "X." w O. zaskarżył wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] r., nr [...], którym organ I instancji odmówił umorzenia kosztów egzekucyjnych w kwocie [...] zł, obciążających wierzyciela, a powstałych w wyniku prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec M. S., zam. w O., ul. [...], na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...] z dnia [...] r. wystawionych przez Burmistrza Miasta i Gminy O. oraz tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...] z dnia [...] r. wystawionych przez "X." w O., Sekcja Świadczeń Rodzinnych, obejmujących zaległości w opłacie funduszu alimentacyjnego. Skarga została podpisana przez działającego z upoważnienia burmistrza dyrektora "X." w O. G. R. Przekazując powyższą skargę Sądowi, Dyrektor Izby Skarbowej w P. przedłożył równocześnie własne postanowienie z dnia [...] r., wydane w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), w którym uwzględnił skargę i uchylił w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. i umorzył koszty postępowania.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] i [...] listopada 2012 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa udzielonego dyrektorowi "X." w O. G. R. przez burmistrza Miasta i Gminy O. do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpisy powyższych zarządzeń zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 15 listopada 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 16 akt sąd.), a zatem termin do ich wykonania upłynął z dniem 22 listopada 2012 r.
Do chwili obecnej nie usunięto braków formalnych skargi oraz nie uiszczono należnego od skargi wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu do jej wniesienia (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W niniejszej sprawie wpis jest wpisem stałym i na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wynosi [...] zł.
Odnośnie braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że skarga jak każde pismo strony winna spełniać wymogi określone w art. 46 § 1 P.p.s.a., a do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 P.p.s.a.).
Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nieuzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Przenosząc powyższe uwagi ogólne natury prawnej na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż odpisy zarządzeń zawierających wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa udzielonego dyrektorowi "X." w O. G. R. przez burmistrza Miasta i Gminy O. do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a także wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 15 listopada 2012 r., a zatem siedmiodniowy termin do ich wykonania upłynął z dniem 22 listopada 2012 r. Strona skarżąca, pomimo prawidłowych pouczeń, w zakreślonych terminach nie dopełniła nałożonych na nią obowiązków procesowych. Mając zaś na względzie, iż, braki formalne skargi nie zostały usunięte, a wpis należny od skargi nie został opłacony, ziściły się tym samym przesłanki do odrzucenia skargi.
Na marginesie wypada zauważyć, iż wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. postanowienia z dnia [...] r., w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającego w całości skargę strony skarżącej, spowodowało, że skarga ta straciła pod względem merytorycznym swój byt. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe. Niniejsze postępowanie nie mogło jednak zostać umorzone na zasadzie art. 161 § 1 P.p.s.a., albowiem zgodnie z tym przepisem umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte. Powołany przepis odnosi się więc do sytuacji, w której nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje natomiast w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, czyli np. brakiem formalnym i brakiem wpisu.
Skutkiem nieuiszczenia od niej wymaganego wpisu i nieusunięcia braków formalnych na wezwanie Sądu jest z kolei to, że skarga nie powoduje wszczęcia postępowania. Tym samym też niedopuszczalne było jego umorzenie.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.