Uzasadnienie
Będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia... w przedmiocie podatku od towarów i usług została wydana w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia..... o nr....w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego. Na tą ostatnią decyzję wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która została zarejestrowana w sprawie o sygn. akt.... Do chwili obecnej skarga ta nie została rozpoznana, a zatem nie zapadło dotąd prawomocne rozstrzygnięcie Sądu w kwestii stanowiącej podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
W skardze wniesionej w niniejszej sprawie B. J. zarzuciła naruszenie decyzji
- 1) art.247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej poprzez skierowanie decyzji do B. J. i S. J. jako osób fizycznych,
- 2) art.11 c ust.1 ustawy z dnia 8.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym,
- 3) art.65 § 5 w zw. z art.65 § 4 pkt.2 lit.c) ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny
- 4) art. 127 w zw. z art. 225 Ordynacji podatkowej
Jednocześnie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji w całości.
Nie ulega wątpliwości, że prawomocne rozstrzygnięcie w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego i kwoty długu celnego pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie podatku od towarów i usług. Prawidłowe zatem rozpoznanie wszystkich zarzutów skargi, w tym także wskazanych powyżej w pkt 2) i 3) w odniesieniu do całej decyzji, zależne jest od bytu decyzji w sprawie celnej. W obecnym stanie sprawy rozpoznania skargi nie można ograniczyć jedynie do badania części zarzutów i przesądzać o ich zasadności. Poza tym przemawiają za tym względy ekonomiki procesowej, gdyż prejudycjalne rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej wymiaru cła (wartości celnej towaru) przesądzi o zasadności części zarzutów w niniejszym postępowaniu.
Sąd w niniejszym składzie stoi na stanowisku, że nie można na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego orzekać o zasadności tylko jednego z zarzutów skargi, skoro dotyczy ona całości decyzji.
Należy zauważyć, że względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia (vide: t.3 do art.125 w B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).
W tym stanie rzeczy należało uznać, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i zawiesić niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozstrzygnięcia skargi wniesionej w sprawie o sygn. III SA/Po 114/08.
Wobec tego orzeczono jak w sentencji.
/-/ K. Pawlicki /-/ M. Skwierzyńska /-/ W. Zygmont