Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 listopada 2010 r. małżonkowie M. i P. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej P. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika, że organ odwoławczy sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską we wskazanym powyżej zaskarżonym postanowieniu poprzez wydanie postanowienia z dnia 12 listopada 2010 r., Nr [...]. Na powyższe postanowienie z dnia 12 listopada 2010 r. strony wniosły zażalenie do Ministra Finansów, które do dnia rozprawy, wyznaczonej w niniejszej sprawie w Sądzie, nie zostało rozpoznane.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") przedmiotem kontroli sądu administracyjnego są m.in. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przy czym orzeczenia te winny być ostateczne, a zatem wniesienie skargi do Sądu jest możliwe po wyczerpaniu środków zaskarżenia w trybie administracyjnym (art. 52 § 1 i 2 pkt 2 p.p.s.a.).
W analizowanej sprawie nie ulega wątpliwości, że treść zaskarżonego postanowienia nie jest definitywnie rozstrzygnięta i może ulec zmianie na skutek wydanego postanowienia z dnia 12 listopada 2010 r. o sprostowaniu, które na skutek wniesienia zażalenia nie jest ostateczne. Wobec powyższego Sąd uznał, że wynik postępowania zażaleniowego przed Ministrem Finansów będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Sąd musi bowiem mieć pełną wiedzę o prawidłowym brzmieniu postanowienia z dnia [...] będącego przedmiotem jego kontroli.
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że wystąpiła przesłanka, o której mowa w cytowanym przepisie, umożliwiająca fakultatywne zawieszenie postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Wiatrowski /-/M. Bejgerowska /-/W. Zygmont