Uzasadnienie
Izba Skarbowa, Ośrodek Zamiejscowy decyzją nr [...] z dnia [...]uchyliła w całości decyzję inspektora kontroli skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej, Ośrodku Zamiejscowym z dnia [...] nr [...] i na podstawie art.24 Ordynacji podatkowej oraz art.7 ust.2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993. Nr 106, poz. 482 z późn. zm.) określiła dla Energetyki S.A. stratę za 1998 r. w wysokości [...]zł.
W uzasadnieniu izba stwierdza, iż nie podziela zarzutu odwołania w kwestii tego, iż zakupione przez skarżąca drukarki są samodzielnymi urządzeniami. Zdaniem izby funkcje użytkowe drukarek nie mogą być realizowane w ich samodzielnej pracy, lecz w wyniku współpracy z komputerami. Drukarki te, aby mogły spełniać swoje funkcje, muszą otrzymać od urządzenia komputerowego polecenie drukowania i informacje co mają drukować. Nie spełniają zatem wymogów zaliczenia ich do środków trwałych w rozumieniu § 2 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17.01.1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz. U. Nr 6, poz. 35 z późn. zm.), gdyż nie spełniają warunku kompletności i zdatności do samodzielnego wykorzystania. Są urządzeniami peryferyjnymi, a nie zasadniczymi. W myśl § 6 ust.2 wyżej cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów zakupione 21 drukarki o wartości przewyższającej 1000 zł stanowią ulepszenie urządzenia komputerowego, a dokonane na ich zakup wydatki nie mogą być zaliczone bezpośrednio jako koszt uzyskania przychodu z uwagi na treść art. 15 ust.1 i art. 16 ust.1 pkt.1 lit.c) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - "Energetyka" S.A. wniosła o uchylenie powyższej decyzji. W uzasadnieniu podnosi się, że twierdzenie, iż drukarka nie jest zdolna do samodzielnej pracy nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Izba Skarbowa, Ośrodek Zamiejscowy w odpowiedzi na skargę wniosła ojej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje
Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedynie w przypadku wpisu i innych kosztów sądowych mają zastosowanie w takich sprawach przepisy poprzednio obowiązujące, a mianowicie odpowiednie postanowienia ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).
W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie tetyczne umocowanie i określone granice w postanowieniach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Zgodnie z zasadą oficjalności, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa przez organy podatkowe, a związanych z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania wniesionej skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności organów podatkowych, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego.
Zasadniczym przedmiotem sporu jest to, czy zakupione przez skarżącą 21 drukarki o wartości przewyższającej [...] zł każda, są samodzielnymi urządzeniami i stanowią bezpośredni koszt uzyskania przychodu skarżącej spółki akcyjnej czy też stanowią ulepszenie istniejącego środka trwałego.
Sąd administracyjny wyjaśnia, iż w orzecznictwie sądowym dominuje pogląd, że drukarka komputerowa nie stanowi samodzielnie funkcjonującego środka trwałego i jej wartość powinna powiększać wartość dowolnie wybranego komputera i być amortyzowana jako zespół komputerowy (491 Klasyfikacji Środków Trwałych). I tak przykładowo w wyroku NSA z dnia 3 kwietnia 1998 r., sygn. akt I S.A./Lu 265/97 stwierdzono m.in.: że "... drukarka komputerowa nie jest samodzielnym urządzeniem, to znaczy urządzeniem, którego funkcje użytkowe mogą być realizowane w jego samodzielnej pracy, bez współpracy z innymi urządzeniami - aby mogła spełniać swoje funkcje drukarka komputerowa musi otrzymać od urządzenia komputerowego polecenie drukowania i informacje, co ma drukować. Jest typowym urządzeniem peryferyjnym. Wydatek na drukarkę komputerową nie może więc być ani zaliczony bezpośrednio jako koszt uzyskania przychodu (...), ani też - jako koszt uzyskania przychodu poprzez odpisy amortyzacyjne drukarki, jako samodzielnego środka trwałego".
Podobnie w wyrok NSA z dnia 29 października 1998 r., sygn. akt I S.A./Ka 309/97 uznano, że ".... obiektem zdatnym do użytku zgodnie z jego przeznaczeniem, a więc środkiem trwałym w rozumieniu przepisów podatkowych jest kompletny komputer (jednostka centralna, ekran, klawiatura, monitor, drukarka). Jego poszczególne elementy nie mogą być traktowane jako osobne obiekty, gdyż nie są elementem samodzielnym i zdatnym do użytku". Z kolei w wyroku NSA z dnia 19 września 2001 r., sygn. akt I S.A./Lu 927/00 wyjaśniono już, że ".... sieć komputerową należy zakwalifikować na podstawie art. 16 ust.1 pkt.1 lit.c) ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 1993 r., Nr 106, poz. 482 ze zm.) jako urządzenie zwiększające wartość użytkową komputerów posiadanych przez spółkę i w związku z tym podlegające amortyzacji zgodnie z § 4 ust.3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 1995r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także aktualizacji wyceny środków trwałych (Dz. U. Nr 7, poz. 34 ze zm.).
Taka sieć nie nadaje się zatem do samodzielnego wykorzystania, wobec czego sama w sobie nie może wpływać na przychód i dlatego nie można jej traktować w świetle art. 15 ust.1 powołanej ustawy jako odrębnego kosztu uzyskania przychodów".
Skład sądzący i w niniejszej sprawie podziela utrwalone w orzecznictwie sądowym stanowisko oraz stwierdza, iż 21 drukarek nie stanowiło kompletnego i zdatnego do samodzielnego użytku elementu majątku skarżącej spółki, są to urządzenia peryferyjne, stanowiące jedynie ulepszenie istniejącego urządzenia komputerowego (środka trwałego). Wydatki na ich zakup, zgodnie z treścią art. 16 ust.1 pkt.l lit.c) ustawy z dnia 15 lutego 1993 r. o podatku dochodowym od osób prawnych nie są przez ustawodawcę zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
Z tych zatem powodów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/J.Małecki /-/I.Konieczna /-/S.Zapalska
LF