Uzasadnienie
Wnioskiem skierowanym do Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2005 r. małżonkowie M. i B. P. domagali się stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w wysokości [...] zł w związku z wykazaniem w zeznaniu PIT-37 za rok 2001 zawyżonego przychodu. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnili, że wykazali do opodatkowania między innymi kwotę [...] zł stanowiącą pomoc finansową od pracodawcy na lokal mieszkalny lub dom dla policjantów przyznaną decyzją Komendanta Rejonowej Policji z dnia [...] 1994 r. (załącznik do wniosku z [...] 2001 r. Komendy Miejskiej Policji). Powyższa kwota została wliczona do dochodu 2001 r. z powodu upływu 10 lat służby w Policji i z umorzenia pomocy finansowej, gdy tymczasem stanowiła przychód w dacie jej faktycznego otrzymania w 1994 roku.
Decyzją z [...] 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w wysokości [...] zł i w uzasadnieniu stwierdził, że pomoc finansowa na uzyskanie mieszkania w przypadku funkcjonariuszy stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dniem przekroczenia 10 lat służby stałej i momencie kiedy świadczenie to stało się bezzwrotne. Pomoc finansowa słusznie została opodatkowana w zeznaniu za 2001 rok, bowiem brak jest podstawy prawnej, aby korzystała ze zwolnienia podatkowego, oraz można by taką "pomoc" wyłączyć z podstawy opodatkowania.
Od decyzji organu I instancji odwołanie do Izby Skarbowej wnieśli małżonkowie M. i B. P., w którym zarzucili naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 59 § 1 pkt 9 i art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, oraz domagali się jej uchylenia.
Wniesione odwołanie nie zostało uwzględnione i decyzją z dnia [...] 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i w jej uzasadnieniu wyraził następujący pogląd prawny. Przychód podatnika B. P. z tytułu wypłaty pomocy finansowej w roku 1994 w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstał dopiero z chwilą, gdy pomoc ta stała się dla niego świadczeniem bezzwrotnym tj. z dniem przekroczenia 10 lat służby stałej, a mianowicie w 2001 roku. Z uwagi na to, że świadczenie stanowi przychód roku 2001, to brak jest przesłanek do stwierdzenia, że nastąpiło naruszenie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
Powyższą decyzję zaskarżyli M. i B. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą, w której zarzucili naruszenie prawa materialnego poprzez błędną interpretację art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ustalenia daty przychodu oraz art. 59 § 1 pkt 9, art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej i domagali się uchylenia krzywdzących ich decyzji. Podnieśli również, że na potwierdzenie swojego stanowiska zawartego w uzasadnieniu skargi powołują szereg wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd w zakresie swej właściwości sprawuje kontrole zaskarżonych decyzji wyłącznie pod względem ich zgodności z prawem materialnym, przepisami postępowania i to nie tylko samej decyzji, ale także procedowania organu przed jej wydaniem.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Niesporne jest, że podatnik B. P. był w 1994 r. funkcjonariuszem Policji i w tym roku wypłacono mu pomoc finansowa na cele mieszkaniowe. Wypłata pomocy finansowej nie była i nadal nie jest wolna od podatku dochodowego, ponieważ nie jest wymieniona w art. 21 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 1994 r. oraz w dacie złożenia PIT-37 za 2001 r. Art. 21 cytowanej ustawy dotyczy zwolnień przedmiotowych i taksatywnie wymienia jakie kwoty są wolne od podatku dochodowego i dlatego nie można stosować wykładni rozszerzającej. Pomoc finansowa niewątpliwie stanowiła dla podatnika przychód ze stosunku służbowego, gdyż zgodnie z art. 12 ust. 1, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo zapłaconych.
Natomiast z gramatycznej wykładni art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Skoro podatnik otrzymał pomoc finansową na cele mieszkaniowe - co jest niesporne - w 1994 r. w świetle powyższego przepisu nie można przyjąć, iż przychód z tego tytułu powstał dopiero po dziesięciu latach, tj. w momencie kiedy podatnik nie mógł być już zobligowany do zwrotu udzielonej pomocy.
Małżonkowie M. i B. P. przedstawiając w zeznaniu podatkowym PIT-37 za 2001 r. kwotę [...] zł z tytułu pomocy finansowej na cele mieszkaniowe wykazali dochód, którego w rzeczywistości nie uzyskali w tym roku podatkowym. Małżonkowie wyliczyli z tego tytułu podatek zgodnie z art. 45 ust. 1 cyt. powyżej ustawy, który nakłada na podatników obowiązek składania urzędom skarbowym zeznań o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym.
Wyrażone powyżej stanowisko jest zgodne z wydanymi wcześniej wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych między innymi w wyroku z 10 marca 2005 r. w sprawie I SA/Łd 62/05 i w wyroku z 11 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Rz 2123/98.
W świetle powyższego błędne jest stanowisko organów podatkowych, że brak jest przesłanek do stwierdzenia nadpłaty, ponieważ zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.
Z tych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), należało uchylić zaskarżoną decyzję, a na podstawie art. 200 i art. 152 tej ustawy zasądzić na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania i określić, iż decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
/-/K.Nikodem /-/S.Zapalska /-/J.Małecki
LF