Uzasadnienie
Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga C.K., reprezentowanego przez radcę prawnego M.P., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]września 2009 r. w sprawie umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za okresy: sierpień 2002 r., styczeń, wrzesień i październik 2003 r., czerwiec, lipiec i sierpień 2006 r. oraz marzec 2007 r.
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r., doręczonym pełnomocnikowi skarżącego dnia 8 grudnia 2009 r., tutejszy Sąd odrzucił skargę strony, z powodu nieuiszczenia wpisu stałego od skargi w należytej wysokości jednocześnie z wniesieniem jej przez reprezentującego stronę radcę prawnego (art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.).
Pełnomocnik skarżącego dnia 15 grudnia 2009 r. nadał na poczcie pismo, w którym zawarł zażalenie na w.w. postanowienie Sądu, formułując w nim zarzut naruszenia art. 220 § 1 P.p.s.a. polegające na błędnej interpretacji i niewłaściwym zastosowaniu, tj. na całkowitym pominięciu skutków prawnych podjęcia czynności procesowych przez Sąd pomimo nieuiszczenia należnej opłaty od skargi i zastosowanie rygoru odrzucenia pomimo podjęcia czynności procesowych – doręczenia Dyrektorowi Izby Skarbowej odpisu skargi i doręczenia skarżącemu odpowiedzi na skargę. Podnosząc ten zarzut pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi do merytorycznego rozpoznania, bądź skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Nie ulega wątpliwości, iż postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i to bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Także w przypadku odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia należnego wpisu w wyznaczonym terminie postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Prowadzi to do wniosku, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie przysługuje skarga kasacyjna na podstawie art. 173 § 1 P.p.s.a. (vide: postanowienie NSA z 29 lipca 2004 r., OZ 120/2004.
W niniejszej sprawie skarżący, działając przez fachowego pełnomocnika, wniósł przeciwko przedmiotowemu postanowieniu Sądu zażalenie, które w świetle norm postępowania sądowoadministracyjnego jest niedopuszczalne. Ustawodawca zastrzegł bowiem w art. 194 § 1 oraz w innych poszczególnych przepisach ustawy procesowej przypadki, w których ze względu na przedmiot zaskarżenia dopuszczalne jest zaskarżenie postanowienia Sądu pierwszej instancji. Wśród tych enumeratywnie wskazanych orzeczeń ustawodawca nie wymienił postanowienia o odrzucenia skargi.
Już zatem z ostatniego ze wymienionych względów w niniejszej sprawie należało wykluczyć możliwość wniesienia zażalenia oraz poszukiwać innego trybu obrony praw strony, które przewiduje ustawa.
Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., w zakresie nieuregulowanym wyraźnie przez przepisy dotyczące zażalenia, do postępowania wywołanego jego wniesieniem stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące skargi kasacyjnej. Dotyczy to m. in. art. 178 P.p.s.a., co oznacza, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, które – in genere – jest niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił, jak w sentencji postanowienia.
/-/ Katarzyna Wolna - Kubicka