Uzasadnienie
Skarżący J. M. i P. M., pismem z 12 listopada 2021 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. [...] akt sąd.), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Wojewody.
W odpowiedzi na skargę z [...] listopada 2021 r. organ wniósł o odrzucenie skargi, jako spóźnionej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano, m.in. termin do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminowi wymaga od Sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem.
Z akt administracyjnych rozpoznawanej przez Sąd sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Wojewody została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 27 września 2021 r. (druk zpo, akta administracyjne nie zawierają numeracji), a skarżącemu w dniu 11 października 2021 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał z dniem 27 października 2021 r. dla skarżącej i z dniem 10 listopada 2021 r. dla skarżącego. Tymczasem skarga została skutecznie wniesiona przez skarżących dopiero w dniu 12 listopada 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. [...] akt sąd.), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z tym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.