Uzasadnienie
Skarżąca w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 grudnia 2009 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie oświadczenia na urzędowym formularzu, który załączono do wezwania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższe wezwanie zostało wysłane do skarżącej na wskazany przez nią adres. Doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 17 grudnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 20 akt sądowych), a zatem termin do złożenia wniosku na wymaganym formularzu upłynął z dniem 24 grudnia 2009 r.
W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nie został złożony, wobec czego referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2010 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W ustawowym terminie skarżąca złożyła sprzeciw na powyższe zarządzenie referendarza podnosząc, że zachowała wymogi w zakresie uzupełnienia braków formalnych wniosku o prawo pomocy, bowiem sporządziła wniosek na komputerze, w odpowiedniej ilości sztuk i przesłała go do Sądu w terminie.
Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy skarżąca nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 252 § 2 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Na podstawie art. 257 wymienionej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca pomimo wezwania, wraz z którym przesłano do wypełnienia formularz "PPF", którego odbiór pokwitowała osobiście, nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z wymogiem określonym w art. 252 § 2 cyt. ustawy. W złożonym sprzeciwie podniosła, że zachowała wymogi w powyższym zakresie, co nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, gdyż do chwili obecnej nie wpłynął wniosek skarżącej o prawo pomocy na urzędowym formularzu.
W konsekwencji wniosek skarżącej o prawo pomocy jako niezłożony na urzędowym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 257 powołanej ustawy.
Ubocznie Sąd zauważa, iż powyższe rozstrzygnięcie nie wyklucza ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z tym jednak zastrzeżeniem, iż warunkiem jego rozpoznania jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu.
/-/Jerzy Małecki