Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2014 r., w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...].
Postanowienie to zostało Skarżącej doręczone w dniu 10 października 2014 r. W treści uzasadnienia zawarto pouczenie o przysługującym prawie i sposobie jego zaskarżenia, tj., że strona niezadowolona z postanowienia może wnieść w terminie 7 dni od daty doręczenia zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W dniu 16 października Skarżąca nadała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W skardze zaskarżyła zarówno wyżej wymienione postanowienie jak również decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], która podlega odrębnemu rozpoznaniu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na to, że strona zdecydowała się na złożenie skargi do sądu administracyjnego nie składając – zgodnie z pouczeniem – zażalenia na postanowienie. W dalszej części organ powołał argumenty przemawiające za prawidłowością wydanego postanowienia – tj. sprostowania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – określana dalej w skrócie P.p.s.a.: skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wyczerpanie środków zaskarżenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o których mowa w art. 52 § 1, 3 i 4, przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego stanowią podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności oraz bezczynności (przewlekłego prowadzenia postępowania) w węższym rozumieniu (sensu stricto).
(komputerowa wersja komentarza Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Knysiak Hanna, Romańska Marta, Woś Tadeusz Autor komentarza do dz. III roz. 2 art. 52: Woś Tadeusz, LexPolonica).
Niewyczerpanie administracyjnego toku instancji stanowi negatywną przesłankę procesową powodującą konieczność odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej z innych przyczyn – art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., bez wdawania się w istotę sporu.
Na postanowienie wydane w sprawie sprostowania służy zażalenie – art. 215 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).
W niniejszej sprawie Skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia, nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wniesienia zażalenia lecz skierowała skargę do Sądu.
W świetle wcześniejszych uwag skarga, jako przedwczesna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.