Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 8 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 1010/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Wydział I
Skład
Przewodniczący: SSO del. do WSA Piotr Popek
Rozpoznanie
w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. R. i P. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2014r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 19 listopada 2014 r. skarżący M. R. i P. R. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego przypadającego od wniesionej przez nich skargi w kwocie 100 zł, a to w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wobec tego, że doręczyciel nie zastał w/w stron pod wskazanym przez nich w skardze adresem, uznać należy, że wezwanie M. R. i P. R. otrzymali w dniu 8 grudnia 2014 r. tj. po upływie 14 dni związanych z okresem podwójnego awizowania. Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego w postaci uiszczenia należnej opłaty upłynął bezskutecznie w dniu 15 grudnia 2014 r.

Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty, a nieusunięcie tego braku skargi, pomimo wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd.

Reasumując, skoro M. R. i P. R., nie uiścili należnego wpisu pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach bezczynności, nie uczynili zadość wezwaniu, skargę, po myśli art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić, co mogło nastąpić na posiedzeniu niejawnym, do czego uprawniał z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a.

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak na wstępie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.